cenin güncesi - 1. trimester

İnternette gezerken cenin güncesi isimli bir yazı buldum. Malesef kaynak bulamadığım için kaynaksız koyacağım buraya. Ben trimesterlere bölünmüş hali ile koyacağım buraya yoksa çok uzun oluyor. Çok eğlenceli bir yazı olmuş, her kim yazdı ise ellerine sağlık.

-------------------------------------
Ben çok küçük, minnacık bir damlayım, uzun bir yolculuğa çıkmam gerektiği söylendi; hem uzun hem de çok zorluymuş, bu yolculuğun her aşamasında büyüyüp hayal bile edemediğim kadar büyük olunca bilmediğim bir dünyaya geçecekmişim. Oysa ben ne kadar mutluydum burada, herkes beni çok seviyordu, hep o yaramaz spermlerin yüzünden, beni hiç çekemiyorlar, üzerime geliyorlar, saklanıyorum yine de olmuyor. Olamaz yine mi, aaaaaaah yine üstüme geliyorlar, offf kocaman bir x kromozomu ile çarpıştık, kayıyorum yardım edin bana aaaaaahhhhhh .

Burası da neresi böyle! Benden başka kimse yok, yolculuğumdan önce bana anlattıkları yer herhalde, biliyor musunuz bu yerin sahibinin adı “anne” imiş, bir de yardımcısı “baba” varmış, ben öteki dünyaya geçtiğimde beni onlar karşılayıp, benimle ilgileneceklermiş, yani rezervasyonum yapıldı, aslında bu yolculukla ilgili her şey bana anlatıldı, bir süre küçük ressamlar gelip pürüzsüz vücuduma organlarımı çizeceklermiş, bu ressamlar böyle bütün damlaları ziyaret eder, güzel bebekler çizerlermiş, sakin ve rahat olursam her şey yolunda gidermiş, ama çok heyecanlıyım. Buraya üç haftada düştüm ve artık yeni adım “embriyo”, bu ismi bir türlü hatırlayamıyorum zaten önemli de değil çünkü ben büyüdükçe ismimde değişecekmiş ne kadar tuhaf değil mi? Ama en güzeli öteki dünyaya geçtiğimde kız ya da erkek olarak doğuşuma göre anne ile baba bana yeni bir isim vereceklermiş, hani bu yolculuğa sebep olan o spermler bana hücum edince bir X kromozomu ile çarpışmıştım ya, bunun için ben anne gibi bir kızmışım, ya bana o kocaman Y kromozomu çarpsaydı işte o zamanda baba gibi erkek olacakmışım. Tam da embro, yine söyleyemedim emb-ri-yo olmaya alışmıştım ne kadar zevkli, bu sıvıda hem yüzebiliyor hem de besleniyorum.
Burada yaşımı hafta diye bir şeyle ölçüyorum ve şimdi tam beş hafta yaşındayım. O yaramaz spermler bana çarptıktan sonra dengem bozuldu, beni iyileştirmek için küçük doktorlar geldi, onlar aynı zamanda ressammış, beni iyileştirdikten sonra vücudumun üst bölümüne dört oyuk , orta bölümünde ise minik bir kabarıklık çizdiler. Hatta o minik kabarık gürültü yapıyor; pıt, pıt diye….Küçük ressamın dediğine göre bana çok hassas bir kalp çizmiş. Bir de daha çok işi olduğunu söyledi, beni üç tabakaya ayırmış sırayla bütün organlarımı çizecekmiş. En dış tabakanın adı ektoderm; sinir sistemimin ana elemanları olan beyin ve omurilik, saç,cilt gibi yapılarımla bu tabakada çalışacaklarmış. Orta tabakanın adı mezoderm; kalp ve dolaşım sistemim, kemiklerim, kaslarım, böbreklerim ve genital organlarım bu tabakada oluşacakmış. Ve son olarak en iç tabakam endoderm; barsaklarım, midem, karaciğerim, pankreasım gibi iç organlarımı burada çizeceklermiş. Ne karışık işler bunlar……

6 hafta yaşındayım ve boyum uzadı, elma ne demek bilmiyorum ama onun çekirdeği( 2mm.) kadarmışım, belki siz bunları biliyorsunuzdur ama ben kendimi yeni keşfediyorum ve yeni öğreniyorum. Size bir şey söyleyeyim mi anne ve baba benim yolculuğumdan haberdar, beni bekliyorlar. Benim için hayatlarında bir çok şeyi değiştirmeye başlamışlar, annenin sürekli midesi bulanıyor ve kusuyor, hatta babaya koktuğunu ona yaklaşmamasını söylüyor, neden anlamıyorum. Sonra saçlarını boyamıyor, sigara kullanmıyor, içki içmiyor çünkü bunlar bana zarar verebilecek alışkanlıklarmış. Ben bir resim gibiymişim, göbek kordonum, gözlerim, kulaklarım ve ağzım çizildi bile. Kalbim, bu yeni çizilen organlarımın gelişmesi için onlara kan depoluyor, dokularım hızla gelişiyor. Biz yine kusmaya gidiyoruz, üzgünümmmmmm, görüşürüz…

7 hafta yaşına girdim biliyor musun? Artık ben öteki dünyadakilere daha çok benziyorum, başım biraz daha büyüdü, yüzüm oluştu, gözlerim hala kapalı ama kollarım ve bacaklarım var, yakında parmaklarım çıkacak, kemiklerimi oluşturacak hücreler gelişmeye başladı, ve ben küçük bir üzüm kadarım artık, ne kadar büyüdüm değil mi, siz şimdi benim bu kadar şeyi nasıl bilebildiğime şaşırıyor olmalısınız ama bunların hepsini bana anlattılar, büyürken korkmamam için bunu yapmaları gerekiyormuş. Yoksa ben de eskiden diğer ceninler gibi kalbin, beynin ne olduğunu bilmiyordum. Burun deliklerim, bağırsaklarım, pankreasım, bronşlarımda belirginleşmeye başladı. Küçük ressamlar bu hızla çalışırsa yakında kocaman olacağım. Bu arada anne hala kusuyor, ben kilo alıyorum, o zayıflıyor. Doktorumuz ona sabah yataktan kalkmadan önce “kraker” denen bir şeyden yemesini söyledi, bende tadını merak ediyorum, hadi yesene ondan. Yemeklerde çok su içtiği için midesi suyla dolmuş, hatta ara sıra o kadar çok su içiyor ki buraya kadar geliyor, boğulacağım, korkuyorum…

8 hafta yaşına girdim ve artık benim adım “fetus”, bu Latince “genç” demekmiş, Latince ne demek? Artık kollarım ve bacaklarım uzadı, omuzlarım, dirseklerim, kalçalarım belirgin hale geldi. Ve ben artık bir çilek kadar büyüğüm. Bugünlerde anne bana kızıyor, bana hamile olduğu için cildi yağ yapıyormuş ve bir çok sivilcesi varmış, doktorumuza “ben sadece bebek istedim sivilce değil” dedi kızgın bir şekilde, doktorumuzda güzel bayan ilk üç aylık dönemden sonra isteseniz de sizinle yaşamak istemeyecek bu ufaklıklara neden kızıyorsunuz, “sakin olun yoksa size inat olsun diye kalabilirler” deyince anne sessizleşti. Bu hafta iki kat daha büyüğüm, ayak ve el parmaklarıma o küçük ressamlar gelip bir şeyler çizdiler, ve bunların adı “tırnak” dediler. Sonra bir de ağzıma diş etlerinin altında diş taslakları
çizdiler. Bunlar çok işine yarayacak deyip kıkır kıkır güldüler. Onlar çok tuhaflar.

9 hafta yaşındayım bugün yine küçük ressamlar geldi, gözlerimi, dilimi ve ağzımın içini monte ettiler, bağırsaklarımı kordon içinden karın içindeki boşluğa taşıdılar,
parmaklarımı da uzattılar biraz. Daha benimle çok işleri varmış. Ne ukala şeyler… Bu arada annenin midesi yanıyor, hiç dinlemiyor ki doktor ona midesine dokunan yemekler yememesini söylemişti, şimdi ilaç almak zorunda kaldı. Bir de beni besleyecek olan memelere süt gelmeye başladığından onun göğüsleri büyüyor, kendine onlar için destekli bir sütyen alacakmış, o ne demek bilmiyorum ama doktor bunu yapması gerektiğini söyledi. Şu günlerde küçük ressamlardan sonra en çok doktoru görüyorum aslında duyuyorum demek istedim.

10 hafta yaşındayım ve kendimi bir portakal kadar büyük hissedeceğimi söylemişlerdi ama portakalın ne olduğunu bilmiyorum ki…doktorun dediğine göre anne hamile olduğu için kolay sinirlenebilir, keyifsiz olabilirmiş. Anne sağlıklı beslenmesine rağmen çok kilo alıyorsa endişelenmesine gerek yokmuş, doğumdan sonra bu kiloları kolayca verebilirmiş, asla diyet yapmaması gerekiyormuş hatta o normal kilolu bir anne adayı olduğu için 12,5 –17,5 kilo alabilirmiş. Düşük kilolu anneler 15-20, kilolu anneler ise 7,5-12,5 kilo alırlarmış. Bu arada ressamlar hızla çalışıyorlar, eklemlerimin çoğu oluştu, bilek, dirsek, diz, ayak bileği, omuz, eller, parmaklar ve tırnaklar tamammış artık sadece benim beslenmeme bağlı olarak büyüyeceklermiş. Küçük ressam bana gözümün ne renk olmasını istediğimi sordu, çünkü iris tabakam ortaya çıkıyormuş, ben “renk” ne dedim, boş ver anneninki gibi yeşil olacak zaten dedi. O zaman neden bana soruyor ukala…

12 hafta yaşındayım ve artık iç kulağım, burnum, dilim bile var. hatta göz kapaklarımı çok seviyorum, onları sürekli açıp kapatıyorum, parmaklarımın ucunda tırnaklar çıktı, ve daha rahat hareket edebiliyorum. Boyum 6,5 cm, ağırlığım 18 gr. olmalı , üfffffffffff ne kadar büyüğüm, inanamıyorum. Bir de eskisi kadar kusmaya gitmiyoruz, ama bu seferde annenin başı ağrıyormuş.hani içinde yüzdüğüm sıvı var ya amniyos sıvısı, ara sıra onu yutuyorum, sonra da ressamların öğrettiği gibi çıkarıyorum, yani çiş yapıyorum.

13 hafta yaşındayım ve artık bir şeftali kadarmışım, şeftalinin benim gibi kolları ve uzun bacakları var mıdır? Bu hafta ses tellerimi çizdiler, bağırsaklarımı yerlerine yerleştirdiler, ve karaciğerim ile pankreasım üretime başladı.
Anne de benim bu yaşımda eskisi kadar şikayet etmiyor, sadece yorgun olduğumuz için dinleniyoruz. Bazen karnında ve sağ kasığında ağrılar oluyormuş, doktor dedi ki bunun sebebi benim büyümemmiş, ben büyüdükçe beni tutan bağlar geriliyormuş ve ağrı yapıyormuş.

haftasonu eminönü

Ben biraz aceleci çıkmışım. 27. hafta bitirildiğinde 3. trimestere giriliyormuş. Oysa ben bir hafta önce girdim sanıyorum. Neyse geç oldu güç olmadı diyelim. 27. haftamızı da bitirdik bugün çok şükür. Maşallah oğlum bazen çok hareketli bazen de çok sakin oluyor. Ben tam korkmaya başladığımda kıpırdayıp korkudan kurtarıyor beni. Bugün hareketleri hayli ilginçti. Normalde tekmeleme ya da yumruklama şeklinde giden hareketleri bugün gerinme hareketlerine bıraktı kendini :)

Haftasonu Eminönüne alışverişe gittik. Birçok ürünü uygun fiyata bulmak mümkün. Eminönü için deneyim ettiğim birkaç ipucu. Çoğu dükkan 18:00 den sonra kapanıyor onun için erken gitmekte fayda var. O kadar çok alternatif ve gezilecek yer var ki hamileliğin son ayına kesinlikle bırakılmamalı Eminönü alışverişi. Eğer imkan varsa haftaiçi gidilmesini tavsiye ederim. Haftasonu çok kalabalık oluyor haliyle.

Biz neler aldık biraz da onu anlatayım:

1) Bebek küveti, filesi ve küçük kovası. Havuzluhan bunun için en uygun yer, pek pazarlık payı yok. Nakit alımda %10 unun düşüyorlar o kadar ama görüp bulduğum en uygun küvetler burada idi. İnternet sitelerine varana kadar yaptığım araştırmalardan çok daha uyguna aldık. Benim aldıklarım haricinde birçok bebek giyimi de bulmak mümkün burada.

2) Bebek şekeri için kese ve üzerine küçük mavi kalpler. Bunun yeri ise Tahtakale. O kadar çok dükkan var ki. Çok ciddi bir piyasası oluşmuş bebek şekerinin. Bir sokakta dükkanların yarısı nerede ise mavi pembe donanmıştı. Çok uygunundan pahalısına kadar istemediğiniz kadar model ve çeşit var. Bunun içinde yegane tavsiyem aklınızda bir model oluşturup gidin. Yoksa benim gibi o mu olsun bu mu olsun diye çok fazla düşünmek zorunda kalırsınız. Vaktimizin çoğunu buna ayırdık diyebilirim. Sağ olsun kocacım bu konuda çok yardım etti. O olmasaydı herhalde ben hiçbir şeye kadar vermeden geri gelirdim. Dükkanların hepsine bakmakta gerekiyor, fiyatlar çok değişik olabiliyor. Pazarlık payı alacağınız adete göre var ama yine de çok değil.

3) Şekerleri koymak için bir sepet. Eğer evinizde uygun renkte varsa tepside olabilir. Hastane odasında ve daha sonra bebek odasında kullanmak için kapı süsü ve tülü. Leylekli bir tane bulup aldım. (Bebekleri leyleklerin getirdiği hikayesinden derinden etkilenmişim sanırım ) Bu da internettekinin yarısından da daha ucuza geldi. Kapı süsünü beyaz tülden. Kapı tülünü mavi olarak aldım.

4) Bebek benim için küçük ihtiyaçlar. Konak için fırça ve tarak. Tırnak makası. Banyo termometresi ve göğüs pedleri. Biberon, göğüs pompası ve emzik konusunda çok kararsız kaldım ve almadım ama şu an çok pişmanım. Bunları da Sultanhamamda İrem bebeden aldım. Bazı ürünler internet fiyatlarından daha uygun bazıları ise daha pahalı. Araştırıp gitmekte fayda var. Yine de dükkan olarak hem çok kaliteli marka ürünler satıyorlar hem de çok uygun benim araştırıp baktığım bir çok dükkan ve internet sitesine göre.

Aldıklarımın fotoğraflarını ve yapabildiğimde şekerlerimizin resmini de koyacağım ama biraz vakit lazım yine bana.

son düzlüğe geldik...

Bugün 26+3 olduk Allahın izni ile. Artık hamileliğin son dönemi olan 3. trimestere girmiş bulunmaktayız. Diğer bir değişle hamileliğin aslında en zor son üç ayına :) Bebek büyüyor, tabi karnımızda, bebek büyüdükçe kilo alıyor tabi bizde. Eh o kilo ile o karnı taşımakta gittikçe güçleşiyor. Bebeğimiz yavaş yavaş diyaframı zorlamaya başlayacak bundan kaburga kemiklerimiz de nasibini alacak :) Uyku uyuyamayıp zor nefes almaya başlayacağız :) Hep kötü taraflarını yazdım iyi tarafı yok mu? Onu en sona sakladım bebeğimize kavuşmamıza çok az kaldı. Arada heyecan basmıyor değil. Tanışmayı dört gözle bekliyorum küçük kurbağamla ama en büyük duamda vaktinden önce doğmaması. Geçen hafta ben oğlumu ultrasonda çok net gördüm ama fotoğrafları öyle çok güzel çıkmadı. Yine de oğlumun bize bakarken ve bir eli havada fotoğrafı çok dikkatli incelenince belli oluyor. Ben burun kemiği göz çukurların net görüyorum ama hayatında ilk defa ultrason fotoğrafı görene ne ifade eder bilemiyorum :)

Geçen haftaki kontrolümüzde doktorumuz şeker yüklemesini isteyince, dedemizde şeker hastalığı olduğu için biraz da korka korka şeker testini yaptırdık. Çok şükür 115 çıktı. Üst sınırı 140 mış yani şimdilik görünürde bir riskimiz yok ama doktorumuzun söyleyecekleri de önemli tabi. Sarılık kontrolü için de kan verdim ama onun sonucunu öğrenemedim daha. Bugün tetanoz aşısı için sağlık ocağına gittim. Hamile olduğum için kaydım yapıldı, daha sonra aşımı oldum. Bazen ağrı gibi şikayetler yapabiliyormuş ama ben de çok şükür şimdiye kadar bir sıkıntı olmadı. Bu aşı sağlık ocaklarında ücretsiz olarak yapılıyor. İkinci dozunu bir ay sonra olacağım, başka doz olup olmayacağını da o zaman söylerler sanırım. Ayrıca yine devlet hamileler için süt yardımında bulunuyormuş. Detaylı bir bilgi alamadım ne zaman başladığı ile ilgili ama doğumdan sonra 6 ay devam ettiğini biliyorum. Her ay belirli bir yerden gidip sütü ücretsiz olarak sağlık ocağının verdiği kuponlar ile alabiliyormuşuz. Şimdiye kadar hiç böyle şeylerle ilgim olmadığı için devletin hamile olan ve maddi durumu kötü olan kadınlar için bu tarz şeyleri düşünmüş olması çok hoşuma gitti. Ayrıca İstanbul'un belirli başlı yerlerinde kadın sağlığı merkezleri kurulmuş. Bu merkezlerde rutin kontrollerden testlere kadar herşey ücretsiz olarak yapılabiliyormuş. Bununla da ilgili çok bilgim yok, sadece duyum.

Bunun haricinde geçen hafta sonu Maşukiye'ye gittik. Sağ olsun arkadaşlarımızın iteklemesi ile oldu. Oysa çok yakın bir yermiş. Yedik içtik ama fotoğraflarını koymayacağım, olur bir hamile görür de canı çeker. Benim bu aralar herşeyi çekiyor da..

Ne zamandır fotoğraf çekilmiyormuşum sanırım fotoğrafı görünce kendi göbeğimden gözüm korktu. İç karnı geniş olan kadınlarda göbek çok çıkmazmış derler, fotoğraf gösteriyor ki ben de iç karnın i si yok :) Bu arada yanaklarda tam sıkmalık oldu :) En zor kilo aldığım yerim yüzümdür bir de. Ha göbek çıkmalarını kilo almalarını takıyor muyum? Zerre kadar takmıyorum. Canım sağolsun, umrumda değil dünya :P İnsan kaç defa hamilelik yaşıyor ki :) Hayıtımda ilk defa 6 ayı devamlı olarak "kilo vermem lazım" fikri olmadan yaşıyorum daha ne olsun.

Son olarak ta her zamanki gibi alışveriş mezvuuuna gelelim. Aslında fotoğraftakilerin çoğunu ben almadım. Annecim hastane çıkışlarını almak istemişti, onun için biri battaniyeli diğeri battaniyesiz iki takım aldık. İki takım aldığımızı gören canım kocamın ilk tepkisi bu çocuk hastaneden kaç defa çıkacak oldu (Yorum yokkk). Diğeri bebek bakım ürünleri, dedemizden rica etmiştik eh biraz da canım kocamın sayesinde ister istemez hediye oldu.

Resimdeki battaniyelerin en yenisi 25 yıllık. En alttaki kardeşime hediye gelip kullanılmamış. Diğer ikisi ise benim battaniyelerim. O kadar ilginç bir duygu ki senin büyüdüğün battaniyelerde kendi çocuğunu büyütecek olmak. En üstteki pembe farkındayım ama pembe de çok yakışır oğluma neden olmasın :) Hep mavi hep mavi nereye kadar..

Bunu annemin aldığı hastane çıkışı ile giydirmek için aldım. Rengi çok uyumluydu. E bizimkisi de kış bebeği olacağı için marul misali kat kat giydirmek icab edecek. Alttaki ise daha önce yazdığım 7 li body seti. Allahım hepsini iyi günlerde giydirmeyi kısmet eder inşallah.

26. hafta doktor muayenesi

Hastane ve doktorlar konusundaki can sıkıntımız sanırım geçti. Bir arkadaşın doğumuna gittiğim hastaneyi beğenmiştim, doktorundan da çok memnundu. Tavsiyesi üzerine dün doktoruna gittik ama erken çıkmış bulamadık. Onun yerine daha yoğun diye tavsiye etmediği hastanenin ün yapmış doktoruna gitmek zorunda kaldık ama aradığımız doktoru da bulduk sanırım. Herşeyden önce çok tatlı dilli konuşkan bir bayan. İlk defa ekrandaki bebeği gösterirken sesi heyecanlanan bir doktor ile karşılaştım. Bize usanmadan elleri kolları böbreği diye uzun uzun gösterdi. Detaylı ultrasonda doktorumuz bu kadar konuşmamıştı. Normal doğum konusunu konuşmanın erken olduğunu söyledi, oğlum kafası yukarıda durduğu için, ama asla sezeryanı ağzına bile almadı. İnşallah gönlüme uyan doktorumu bulmuşumdur. Doğumhaneyi gezdirmiyormuşlar ama detaylı bilgi verdiler. Şimdilik tek sorunum, epiduralli normal doğum istiyordum ama aneztesi uzmanları yapmıyormuş. Yani normal doğum olursa acılı, sezeryan olursa genel anestezi olacak :(

Gelelim oğlumun durumuna, maşallah tam 1021 gr. 35 cm olmuş minyatür evladım benim :) evde bir kilo olduğunu bildiğim şeyleri elime alıp oğlumun ağırlığını anlamaya çalışıyorum :) yüzü gözü toparlanmış iyice :) Gayet tombul göründü bana. Doktorumuz 8-9 gün önde gittiğini söyledi. Doğum tarihi olarak ta 20 ekim-10 Kasım aralığını verdi. İnşallah oglum vaktini saatini bekler ama çok ta gecikmeden gelir. Artık geri sayımımız resmen başladı.. 100 den aşağıya saymaya başladım bile ben ... Ben de bi yarım kilo daha almışım diyeceğim ama oğlum da büyüyor ben ne yapayım, tam tamına 7.5 kilo aldım.

Doktorumuz şeker yüklemesi istedi bir de hepatit kontrolü yapacak. Aslında yapılmıştı ama uzun zaman olduğu için tekrarlatmak istiyor. Vitamin ve demir hapına devam başka ilaca ihtiyacımız yok çok şükür. Bana şunu şunu yapmalısınız yemelisiniz dediği herşeyi yapıyormuşum kendimle gurur duydum. Balığı saymazsak :( Onu haftada bir yemeliymişim ama hamileliğimin başından beri 3 defa yedim. İçim bulanıyor ne yapayım. Ben bu bebek için sigarayı bıraktım ama balık yiyemem dedim. Doktorumuz balık yağı önerdi. Onu da kullanıyorum zaten uzun zamandır. Hergün fındık ceviz, mutlaka süt, muz, soda. süt, muz, soda krampları engelleyip kalsiyum ve magnezyum takviyesi için. Fındık ceviz ve balık yağı zihinsel gelişimi için. Doktorumuz ne kadar çok hareket edersem normal doğumun o kadar kolay olacağını söyledi. Aşkımcımın duyması süper oldu. Ben çok tembellik yapıyordum o da hamileliğime verip bana kıyamadığı için hiç sesini çıkarmıyordu. Dünden bu yana daha çok hareket etmem için beni teşvik ediyor.

Bu fotoğraftaki güzellik ise arkadaşımın 50 günlük bebeği.. Kırkı çıktığı için gezmeye çıkabiliyorlar artık. Bizi de ziyaret ettiler. 3 ay sonra anne olacağım ama bebeği elime alırken çok korktum. Nasıl tutulur ki diye.. Küçük Emir'imizin maşallahı var. Çok tatlı bir bebek. Abisinin kopyası maşallah. Tek kusuru gündüz uyuyup gece sabahlaması.. Şimdiden gece hayatına düşkün ve anneyi telef ediyoruz. Arkada menekşelerimde çok güzel çıkmışlar maşallah. Hep onlarla kızlarım diye gider gider konuşurdum şimdi kızlarıma saldırma ihtimali çok yüksek bir oğlan geliyor. Galiba Doğumdan bir süre sonra, Ahmedim sürünmeyi öğrendiğinde kızlarla da vedalaşacağız.

Ben hala aldıklarımın ve bebeğimin fotoğraflarını koyacağım ama ihmal ediyorum en kısa zamanda cicilerimizi ve çok net çıkmasa da oğlumun resmini koyacağım.

teyzemiz alışverişte...

Ne zamandır blogu çok boşlamıştım artık geri dönmenin zamanı geldi. Bugün itibari ile 25. haftayı da bitirdik. 26. haftaya başlayacağız inşallah. Bu haftanın nasıl geçtiğini anlamadım bile. Gündüz uyuyup gece çalışmak zorunda kaldım. 10-12 saat bilgisayarın başından sadece yemek için ayrıldım. Hala da işim bitmiş sayılmaz ama biraz daha hafifledi. Uyku düzeni denen bir şey kalmadı. Gece mi gündüz mü uyudum belli değil. Bebek doğduktan sonra çok yorulacak anne adayı için hamileliğiniz de bol bol dinlenin uyuyun sözü ise bir şaka gibi..

"Çocuk ta yaparım kariyer de" diye şarkı yapan arkadaşın hiç çocuğunun olmaması, hatta evli bile olmaması bizim gibi kariyer odaklı kızların aklına gelmedi tabi. Madem şarkısı var biz niye yapmayalım, bizim neyimiz eksik diyerek zaten dolgun olan egolarımızı şişirmek neye yaradı bilmiyorum. Bebek doğduktan sonra ben bir kenarda uslu uslu büyürüm sen kariyer yap anneciğim diyecek mi merak ediyorum.

Sabahlamanın tek faydası oğlumun hareketlerine daha çok şahit olmaktı. Anne karnındaki bebekler de dışarıdakiler gibi davranırmışlar. Annenin hareket etmesi bebeğin sallanmasına bu da onun uyumasına yol açamış. Annenin dinlenme moduna geçtiği gece saatlerinde ise bebekler daha hareketli olularmış. Geçekten de Ahmet gece saat 3 ten sonra hareketlerini arttırıyor. Bir de sol yanıma yatarsam çok hissedilir oluyor hareketleri.

Bu hafta sonu aslında planımızda yokken market alışverişine çıktık. Bebek mağazaları da indirime girmişler. Zaten yeterince kıyafet aldığım, bundan sonra oğlumun dünyaya gelip boyunu posunu göreyim diye beklediğim için kıyafetler çok ilgimi çekmese de Mothercare'de uzun zamandır baktığım 7li set bodylerin indirime girmesini fırsat bilerek onlardan aldım.

Bu hafta içinde artık eksik listesini yapıp kısa zamanda bir Eminönü ziyareti yapmak gerekiyor. Cam rendesinden termometresine, küvetinden biberonuna bir çok alınacak şey var. Bebek şekeri için ise hala kafam karışık. Gördüğüm bir çok güzel model var.

Başlığımızın konusundan acayip sapmışım bu arada. Teyzemiz artık kendine alışverişi kesti, Ahmedimizi giydirmeye uğraşıyor. Kesesine bereket hepsini çok çok beğendim. O ğluma da bol bol iyi günlerde giydirmek nasip olur inşallah. Yakınımda olmasa da fotoğraflarını çekip gönderiyor sağolsun. İşte teyzemizin alışverişi...