Bir tuhaf hikaye

Tam 14.5 ay olmuş sinemaya gitmeyeli. En son sinemada seyrettiğim film Beyaz Melekti. Önyargılı gidip helal olsun diyerek çıkmıştım sinemadan. Daha sonra hamileliğimin başlarında uyuklamam devamında sinemanın bebişe gürültülü gelip onu rahatsız edeceğine inanan babası, devamında doğum emzirme geyikleri derken, benim gibi sinema sever bir yıldan uzun süredir sinemaya gidip mısır patlağı kokusunu solumadan takıldı. Bu arada evde çok filmler seyrettik, ben çok ısrar ediyorum diye eve projektör bile getirip film izlettirmişti kocacık ama işte aynı tadı vermiyor ne yaparsan yap. Filmi gidip sinemada seyretmek lazım.

Girizgah biraz uzun oldu ya neyse, benim tuhaf hikayem Edirne'ye gelişimle başladı. Evi bırakıp annemlere göçtük yine. Buraya gelirken aklımda tek şey vardı, Ahmet beyi bakmaya gönüllü bir insan ordusu varken, bol bol sinemaya gideceğim ilk film elbette Brad Pitt -ki dünya ahret bacımdır artık kendileri :P-in oynadığı, Oscarlardan istenen performans ile dönmemesi sebebiyle tercihim Benjamin Button'un Tuhaf hikayesi olacaktı. Oscarda çok ödül toplayan filmlere karşı bir antipatim var Yüzüklerin Efendisi kısmen bunun dışında (bkz. American Beauty ve No Country for Old Men), bunlardan daha saçma filmler elbet seyretmişimdir ama Oscarlı diye gittiğim için beklentimle çelişmeleri daha çoktur. Elin Amerikalısının çok beğendiği film bana uymuyor işte.

Neyse döneyim hikayeme, benim için ilk şok sinemaya daha gelmemiş olmasıydı. Neyse gelişimizin ilk haftasında geleceğini öğrendim. Cuma günü vizyona girecek, biletler günlük satılıyor. Bir gün önceden alamıyorsunuz bileti. Peki dedim. Cuma günü gelecek, geceden uyku tutmadı. (30 yaşında evli barklı çoluk çocuklu bir kadın için garip ama gerçek) Ertesi gün erkenden kalktım, Ahmet beyle uğraşırken aklım çıktı vakit geç oldu diye, saat 11de sinemadaydım. Birazdan açılacak gişe dediler, gişelere yakında masalarda bir sürü insan oturuyor. Dedim herkes benim gibi bu filmi beklermiş iyi ki gelmişim erkenden. İlk sıraya girdim. Hop ikinci şok, film 6 salonlu sinemada 4. salonda yer bulabilmiş kendine. Eh o da tamam derken arkama iki genç kız geldi, dedim bunları da uyku tutmamış erkenden gelmişler filmi izleyecekler, son ve üçüncü şok kızlar Recep İvedik e bilet istediler, onlar isteyince bakayım bir afişlere dedim 1. salonda oynuyor kendileri. İnsanların zevk ve renkleri farklıdır ama bu kadarını da anlamıyorum ben. Hadi sinemada hiç film olmaz, senin vaktin ve paran boldur, gidip kötü de olsa bir film seyredersin ama neredeyse 2009 un en iddalı filmi orada dururken inanamadım şahit olduğum şeye.

Gidin seyredin, ısrarla tavsiye ederim. Ben becerebilirsem gidip bir kere daha seyredeceğim. Çok hoş bir hikayeydi. Bir öykü uyarlaması aslında, okumadığım için nasıl uyarlanmış bilemedim. Yönetmenin diğer filmlerini de zaten çok severek izlemiştim (Panic Room, The Game, Fight Club, ve Seven) bu filmi de çok beğendim. Filmin sonunda boğazımda bir düğüm kaldı. Aslında oturup alğlardım ama gözüm hep telefonumdaydı, Ahmet bey uyanırsa ve acil bir durum olursa diye telefonumu kapatmamıştım, sessizde tutacaktım. Ve son 5 dakikada telefon geldi benim ağlayasım kaçtı tabi aklıma o düşünce.

Filmi çok anlatmıyayım, şu Türkçesini bilemediğim spoiler (www.zargan.com spoyler, yağmacı, bozucu olarak çevirmiş beğendiğinizi seçin alın) olmasın ama yine de okumayın o yüzden bundan sonrasını !!!!! Film genelinde çok olmakla beraber son sahne kafamda hala kazılı duruyor. Benjaminin Daisynin kucağında o küçücük bebek haliyle hayata gözlerini yumması. İlahi düzene, işleyişe de bir kere daha hayran oldum ben, her yaş, her beden ve her ruh hali ne kadar da birbiri ile uyumlu gidiyor.

Son numaramız

Gelişim şöyle başladı. Belden aşağısını yukarı kaldırabildiğini fark etti. Sonra kalkan iki tane uzun şey dikkatini çekti ve onları seyretmeye başladı. Ardından elinin onlara kadar uzanabileceğini ve herşeye yaptığı gibi onları da tutabileceğini buldu. Şu anda ayaklar hep havada eller hep ayakları yakalamaya çalışıyor. Altını açarken yapması anneye yardım tabi :) İşin en kötü tarafı bunu uykuya yatması için yatağına bıraktığımda da yapıyor. Böylece kendi kendine uyuma işi biraz riske giriyor. Yüzüstü yatırıyorum bu seferde eller ağzında şapur şupur emdiği için uyumaya direniyor.

Sanıyorum sırada o tutulan ayakların ağıza götürülmesi var.

Sonunda ben de seyrettim

Not: Spoiler (Türkçesi nedir bu kelimenin bilmiyorum, manası şu film ile ilgili, seyrederken işin büyüsünü kaçıracak, bilgiler var aşağıda, seyredecekseniz okumayın) içermektedir.



Evet evet sonunda seyrettim o filmi. Şu meşhur Issız Adamı. Sıkıldım filmden. Konu çok yüzeysel, oyunculuk işinden ben anlamam bana göre fena değildi ama olayların işleyişi, gelişmesi falan açıkçası çok sıktı beni. Tamam müzikler gerçekten güzel ama filmi biraz geç seyretmekten olsa gerek onlar bile o kadar çok yayınlandı ki her yerde öyle büyülü bir hava yaratmadı bende. Hele şu ballandıra ballanıra anlatılan son on dakika abuk subuk bir şeydi.



Bilmem belkide karşıma hiç ıssız bir adam çıkmadığındandır, hatta karşıma çıkan adamla kendimi kıyaslarsam benim daha ıssız kalışımdandır:) Belki de bakış açım yıllar yıllar içinde değiştiğindendir. (İnsan kendini bayan bir filmden bile düşünecek şeyler çıkarabiliyormuş, daha felsefi şeylerde yazacaktım ama sonradan vazgeçtim..)

İnsanın yolunda giden bir ilişkide karşındakini dolmasını boğazına tıkarak :) terk etmesinin tek bahanesi olabilir o da kendi arızası. Filmin insanların kendi arızalarına alternatif isimler bulma konusunda yardımcı olacağını tahmin ediyorum yanlız. "Çapkınım hovardayım" grubu genlerden tutturuyordu bilimsel araştırmalara dayanarak (bkz. Aldatmak genetikmiş). "Aldatıyorum ama genetik" aslında karşısındakini değil de kendini aldatanların bahanesiydi şimdi de ıssızlık işi "Seninle yapamıyorum, ben ıssızım" çıktı , gözümüz aydın.

Bir bebeğin ilk 20 günü - alıntıdır

Bir Bebeğin İlk 20 Günü

1 gün: Böylesi kötü bir başlangıç beklemiyordum oha hortumumu bile kesmişler! meme diye, süt diye birşey varmış nerden nasıl bulunur bu ya?hayattan daha 1. günden soğutacaklar beni

2 gün: Meme buldum ama bundan süt gelmiyor, emiyorum allah emiyorum, tık yok, süt başka yerde mi? neyse biraz daha emdim geldi, fazla abanınca meme sahibi kişilik bağırdı, ne bağrıyosun açım ben! çok yalnızım be sözlük hayır bişi değil içerdeyken de yalnızdım ama yediğim önümde yemediğim arkamdaydı en azından, bak yine aklıma geldi, hortumu bile kestiler yaa!uykum geldi yine zzzzz!

3 gün: Memeyi sevdim, bu dünyadaki tek dostlarım bu iki meme iyi kivarsınız

4 gün: Bugün bir sürü olaylar oldu, gürültü yaptılar, başka biryerlere gittik galiba. memeden ayrılınca bağrıyorum geri geliyor, sonra uyuyorum,uyanıyorum bir bakıyorum meme yok, neyse ama tekrar bağrınca geri geliyor nasılsa.

5 gün: Bugün 15 kez kaka yaptım, rekorumu geliştirmeliyim dikkat ettimde her yaptığımda temizliyorlar, bunu sevdim dikkatimi çeken bir noktada şu ki, amma koca kafalıyım be arkadaş, ağır mı ağır tutamıyorum şerefsizim, pat o yana, pat bu yana, dikkat etseler bari de çatlatmasak daha ilk günden

6 gün: Avucuma ne verseler hemen tutuyorum, tik gibi birşey, maalesef farkettiler, herkes parmağını veriyor avucuma, mecburen tutuyorum, alemin maymunu oldum iyi mi?bu arada ne çok uyuyorum ya arkadaş, atamadım şu yorgunluğu, daha çok süt içeyim en iyisi hayır içtikçe de yoruluyorum o da ayrı, nerde o eski günler, hortumdan geliyordu ne güzel, şimdi em allah em, bak yine aklıma geldi, şerefsizler kesti hortumu yaa

7 gün: Bugün solaryuma girdim, sarılık mı ne ondanmış yine uykum geldi

8 gün: Biraz daha iyi hissetim kendimi, daha çok süt içiyorum artık kaka yapma işini de tam alt açma anına denk getiriyorum ki etraf pislensin, eziyet olsun naapayım ama alt açıkken daha rahat, kaka yaparken başka birşey daha yapıyorum galiba, anlamaya çalışacağım bakalım

9 gün: Çok fena hıçkırık tutuyor, geçsin diye nefesimi tutayım dedim onuda beceremedim, neyse ki süt içince geçiyor bu süt her derde devaymış, bugün bunu gördüm

10 gün: Sütten başka birşeyler verdiler, var ya, yeter artık be, tam alışıyordum yine dayadılar başka birşey, hayret bişi ya, vitamin miyiş neymiş bu arada memelerin arasından dün gördüğüm lavuk gündüzleri piyasada yok akşamları geliyor sadece, hadi bakalım hayırlısı

11 gün: Al işte, başladı yine bir arıza sütten sonra çok feci karnım ağrıyor, böyle gaz gibi bişi, eğilip bükülüyorum, binbir şekile giriyorum çıkaracağım diye sırtımı falan sıvazlayın bari be kardeşim

12 gün: bütün gün gazdan kıvrandım arkadaş ya, bela oldu başıma, yaygarayı bastım ben de uyutmadım, diktim bunları da hazır asker bütün gece, sabaha karşı uyudum hemen gerisini hatırlamıyorum

13 gün: Annemin suratına yaptım tamam utandım biraz da insan bebeği poposundan öper mi yaa ayıp oldu di mi? naapıyım abi, neyse fazla kızmadı herhalde

14 gün: Anneme kırmızı renkli birşeyler içiriyorlar, o zaman süt daha bi randımanlı oluyor sanki, böyle tadı da hoşuma gidiyor, şu memelere bir rating aleti taksalar da hangisini sevip hangisini sevmediğimi söyleyebilsem

15 gün: Topuktan kan alıp duruyorlar, metin olayım çok ağlamayayım diyorum ama canım yandı be arkadaş, hayır ondan sonra da hemen süt verince sakinliyorum, kızgınlığım geçiyor, ağız tadıyla asabiyet yaptırmıyorlar, şu memelere karşı biraz daha dikbaşlı durabilsem

16 gün: Şu memeleri çok sevdiğimi bir kez daha anladım, çok seviyorum onları, onlardan ayrılınca içimi bir huzursuzluk kaplıyor, en iyisi onlardan uzaklaştığım anda yaygarayı basayım ben. Bugün benden biraz büyük biri geldi yanıma, sevme amaçlı olsa gerek bir geçirdi başım dönüyo hala sonradan öğrendim kuzenmiş, neyse yazdım kenara intikam alınacak

17 gün: Etrafı daha net seçer oldum, ama el ve ayak koordinasyonu hala zayıf, memeyi kavrayabiliyorum ancak bir de bu eller ve ayaklar bana mı ait tam olarak emin değilim, sallıyorum öyle, zevkli birşey yüze ve gözlere dikkat etmem lazım ama, tırnaklar tehlikeli diğer yandan annem bugün onları kesmeye çalıştı ama huysuzluk ettim, etmeseydim daha iyi olacaktı galiba, bak çizdik tam gözün altını yine

18 gün: Elime torbalar taktılar, kafaya çarpınca artık acıtmıyor, yara bere de yapmıyor sanırım onlar da beni seviyor, iyiliğimi düşünüyorlar aslında hala çıktığım yeri özlüyorum, geri girme imkanım olmaz mı acaba?

19 gün: Nihayet o adamın neden eve sadece akşamları geldiğini anladım megerse bana ve anneme bakmak için gündüz çalışıyomuş aferin gözüme girdi şimdi bak!

20 gün: Tabii ya, annemin karnındayken de duyuyordum o adamın sesini sık sık ona da ilgi alaka gösterdim, bağırdığımda bazen o alıyor beni kucağına, meme vardır diye saldırdım ama vermedi bir ara meme açıkken kıstırdım ama emme olayından bir randıman alabilmiş değilim, meme yüzeyi bayağı bir farklı.

Aşksın sen cansın sen

Bugün evlenme yıldönümümüz. Daha doğrusu devlet kayıtlarına göre 6 yılı bitirmiş görünüyoruz. Nikahımız düğünümüzden 4 ay önce olunca bize de kutlayacak ekstradan gün çıkıyor. Sevgililer gününden nefret eden, (yapılanın ticari olduğunu ben de bilsem de) normalde alıp geleceği varsa bile o gün asla hediye almayan (her sevgililer gününde pazarlık: 15 şubatta çiçek alıp gelsem olmaz mılar..) koçişin hediyeleşmeden kaçamaması için ekstra bir gün diyelim. Akşam takvim yaprağının önüne geçip hatırlattığımda bugün müydü o diye tepki vermesini görmemezlikten geldim. Ne de olsa üç gün sonra da Ahmet beyin aramıza katılacağını öğreniş yıldönümü olmadı onu kutlarız :) Aslında onun da suçu yok. Beni bıraksa deliye hergün misali bir özel gün kutlarım. Şöyle bir sayayım dedim. Yok ilk çıktığımız gün, yok söz, yok nişan, kıl tüy derken tam 8 tane etti. E yılbaşı, bayramları da koyarsan yılın yarısını kutlama yapma isteği ile geçiriyorum ben. Bu kadar çok olunca tabi o da önemli bir iki tanesi haricinde diğerlerini pas geçebiliyor.

Ben yine de evde onun sevebileceğini düşündüğüm tatlımızı yaptım bekliyorum :)