Havanız nasıl olursa olsun sizin sütünüz bol olsun :)

Bu yazıyı aslında çok daha önceleri yazmayı planlıyordum ama önce kendimden emin olmam gerekiyordu. Ahmet beylerin kilo alma sorunsalı malum. 2. aydan 3. aya geçerken sadece 450 gr almış (ki genelde bu aylık bebekler 800-1000gr almalı), devamındaki üç haftada 320 gr alarak alt sınırları zorlamıştı.

2. ayın onunda 1200 gr aldığı için o kadar emin gitmiştim ki doktora 450 gr.ı görünce yaşadığım şoku anlatamam. Anlamamışım sütümün azaldığını ve ona yetmediğini. Doktor gazdır dediği için, her ağlamasını gaza yorar olmuşum. Cahillik parayla değil ya. İlk şoku atlattıktan sonra süt artar mı diye stresli bir uğraşa girdim. Doktorumuz bir süre mamaya başlamadan kontrol önerdiği için. Çok şükür hem kadın doğum hem de çocuk doktorlarımız gönlüme göre çıktı. Doğumu normal yapmama destek olan kadın doğum doktorumuzdan sonra anne sütünde ısrarlı bir çocuk doktorumuz oldu. Mama dese verecektim bu da olan sütü de azaltacaktı. Bir süre izlemek aslında ne kadar da mantıklıymış. Bana kendimi dinlemem için bi süre verdi. Eğer bu sürenin sonunda da artmasaydı o zaman mamaya ek gıda ile birlikte geçiş yapacaktık.

Her halde emzirmenin her hangi bir döneminde her anne sütünün azaldığını düşünüyordur. Bütün kitaplar, efendim her annenin ikiz bebeği doyuracak kadar sütü vardı diye yazınca, insanın ilk aklına düşen sen nasıl bir annesin ki bebeğini besleyecek sütü bile üretemiyorsun oluyor (en azından benim böyle oldu). Bebeğin sana ve senin sütüne ihtiyacı var, sen çok istemene rağmen, dünyadaki en kıymetlinin isteklerini karşılayamıyorsun. Başlı başına depresyon sebebi. Bir panik kaplıyor içini. Can havliyle ne duyarsan yapmaya çalışıyorsun, yap ki süt artsın o da bir ihtimal. Kitaplar bir de diyor ki stresten uzak durun. Sütünün azaldığını düşünen bir kadının stresten uzak kalması mümkün mü? Benim o stresten kurtulmam tam bir ayımı aldı o da tüm ümitlerim bittikten sonra.

Sütü arttırmayacağını herkes söylese de o moral bozukluğuyla da kendimi tatlıya vurdum. Sütüm artmadığı gibi kilo da aldığım için aynalara daha bir küstüm. Bol su içmeye başladım, kendime bir şişe aldım. Bir dikişte yarım litre su içiyorum. Bir taraftanda sapıkları gibi ellerim hep gögüslerimde saat başı elleyip duruyorum acaba dolu mu boş mu? Her seferinde boş geliyor. İyice umutsuzluğa düşüyorum. İki haftayı böylece geçirdik, kontroller yapıldı yine kilo alımı düşük. Bende moral daha da bozuldu. Yaşama hevesim kaçtı desem yeri. Sonunda olmayacak bu iş dedim bir süre de böyle gittik. Üç haftanın sonunda bende kafa attı ve bu işe daha sağlam asılmaya karar verdim. Açtım bilgisayarımı ardından da kurtarıcı google ı. Başladım süt arttıran gıdaları aramaya. Okumadığım forum yazı kalmadı desem yeri. Hepsini yazdım bir kenara, şimdi keybettim o kağıdı bir bulabilsem buraya da yazacaktım ama aklımda kalanları yazmaya çalışacağım. Süt arttıranları bulmak yetmedi bir de üstüne süt azaltan gıdalar nelerdir diye okudum. Herşey tastamam başladım uygulamaya. Süt arttıracağım diye sık sık bunları tüketmeye başladım. Ama bunca cabanın sonunda benim bu işten çıkarttığım ders çok çok farklı oldu.

1) Süt azalabildiği gibi artabilir de. Bunu akıldan çıkarmamak, çabalamak lazım. Her kadın için bu elbette geçerli değil. Bazen hormonel bazen genetik olarak süt salgılaması azalıp bir daha artmıyor. Denemenin zararı yok ama sütün azalması dünyanın sonu da değil. Heryer mama ile beslenen bir sürü bebek ile dolu ve hepsi de gayet sağlıklı. Bendeniz bırakın mamayı 40 günlükten itibaren sabah akşam emzirmeleri hariç pirinç unu ve inek sütü ile beslenip kilo sorunum haricinde başkaca hiçbir derdi olmayan biriyim örneğin.(Kocaman bir maşallah)

2) Düzenli beslenme. Aslında benim kendime göre bir düzenim vardı. Sabah kahvaltı ederim bir daha akşam yemeği yerim. Arada hep meyve abur cubur atıştırma. Sütün canına ot tıkayan aslında bu olmuş. Günde sağlam 3 öğün yemezseniz ne yaparsanız yapın bir işe yaramıyor. Öğünlerde sıvı alımı çok çok önemli. Çorba mutlaka, akşam yemeklerinde de salata o kadar önemli. Havuç ve yeşillik süt yaparmış diye okuduğumdan ben yoğunlukla bunlarla yaptım salataları. Sonra da annemelerde böyle yapılıyordu.

3) Sıvı tüketimi. Bol su, süt, meyve suyu, komposto, humana still tea, rezene çayı. Yanlız benim yaptığım gibi bir dikişte yarım litre su içerseniz olan böbreklerinize eziyetten başka bir şey olmuyor. Sıvılar yudum yudum içilecek ki mideden çabuk gitmesin. Yavaş içilen su süt yapıyormuş. Süt süt yaparmış diye hergün bir bardak. Humana still tea hergün 4 bardak, rezene 2 bardak. Meyve suyu bağısakları çalştırsın diye sabah aç karnına kayısı suyu. Komposto incir, kayısı, dut kurusu, ayva karışımı her biri süt arttırırmış diye. Kilo alımını azaltmak için şekersiz. Tadı çok güzel olmasa da evlat hatırına.

4) Her fırsatta dinlenme ve mümkünse uyku. İşi gücü bırakınız uyuyunuz ki prolaktin denen süt hormonu bol salgılansın. En iyi uykuda salgılanırmış kendileri.

5) Süt arttırıcı gıdalar. Listede en az 50 kalem gıda vardı. Hangi birini aklımda tutacağımı bilemediğimden kendi beğendiklerimi seçip yaptım. Şimdi de annem yapıyor bana sağolsun. Benim sütümün ciddi şekilde arttığını hissettiğim şeyler: Yeşil mercimek çorbası, soğan ve bulgur pilavı oldu. Soğan hem yemeklere bol bol hem de çiğ. Soğan kokusu evin geri kalanına da zorla yedirilmezse koku babında rahatsızlık vermesi mümkün. Bundan sonra yazacaklarım yediğim içtiklerim ama süt arttırma etkisi ne kadardır bilemeyeceğim. Yukarıdakilerdeki ciddi artışı bunlarda gözlemledim diyemem. Sütlaç, bunu sadece iki defa yedim. Hergün ceviz. Kaynamış sütte dinlendirilmiş incirler. Hem sütü içip hem de incirleri yedim. Bunu da iki defa yaptım. Balık yemeyi arttırdım. Yer elmasından yemek yapıp yedim. Dereotu arttırmış diye yemek ve salatalara koymaya başladım. Şimdi hurma yemeye başladım. Günde iki tane. Babamız sağolsun beni vitamalt konusunda sattığı için onu deneme fırsatı bulamayacağım. Pratik anne'nin bu konuda çok detaylı yazıları var. Özellikle şu yazı süt arttırma konusuyla ilgili.

Lohusaya hemen tatlı dayarlar aman olabildiğince kaçının derim. Süt arttırmaya zerre kadar etkisi olmadığını tüm uyarılara rağmen üstümde gönüllü olarak deneyip test ettim. Tatlı/helva sütü arttırsaydı ben iki kiloyu bitirdikten sonra (evet yanlış okumuyorsunuz iki kilo hem de onbeş günde falan) coşması lazımdı. Süt zerre kadar artmadı ama benim tartıdaki kilom takriben iki kilo arttı.

6) Sık emzirmek. Tracy ablanın aklına uyup 3-4 saatte bir emzirmeden 2 saatte bir emzirmeye dönmek. Ahmet beylerin uyuduğu arada pompa ile sağmak. Annemlerin yanına gelince tekrar 3 saate döneyim dedim ama evdekilerin "sen üç saat bir şey yemeden duruyor musun?" tepkileri üzerine hala 2-2.5 saatte bir emziriyorum. Arada üç saate çıktığımızda oluyor ama nadir.

Bir de ara ara bebek gezmelerimiz oluyor oralarda sağ olsun teyzeler var biri "uyuturken emzir uyut" diyor. Hadi emzirip uyutuyoruz. Yarım saat sonra uyanıyor hop bir başkası "uyandı ağzı ıslansın emzir" diyor. Ben Tracy abla var, rutin var, very EASY o bu desem kime ne anlatacağım diye hadi yine emziriyorum. Biraz mızmızlanınca "aaa acıktı çocuk emzir" diyenlerin de gönlünü kırmıyorum. Yani bir rutinin canına elbirliğiyle böyle okunur :) Artık eve dönünce tekrar rayına oturtmaya çalışacağız olursa ne ala :) Allahtan gezmeklerimiz öyle çok sık değil ama genelde annemin arkadaşlarına yapıldığı için hepsi yaşça benden epey büyük teyzeler hepsinin ağzında "ben n tane çocuk büyüttüm" lafı. "Sen cahilsin bilmezsin bak şu şöyle olacak" diye lafa girenlere ne diyeyim. "Canım teyzem sen iki/üç çocuk büyütmüşsün hepi topu bildiğin o kadar çocuk, ben bu çocuk için bilmem kaç çocuğu gözlemlenip yazılmış kitaplar okuyup, en az 10-15 tane yaşıtım annenin günlüğünü takip ediyorum, 30-40 yıl öncenin tarzıyla çocuk mu büyütülür" desem alacağım bakışları tahmin ediyorum. Kimseye dert anlatamıyorum bir iki denedim olmadı. Bende düzene uymaya karar verdim. Sinir yapınca süt azalıyor maalesef.

7) Süt azaltabilen gıdalar. Maydanoz ve nane. Naneye bayılmama, maydonozu da süt yapar diye bildiğimden bol tüketir olmuştum. İbrahim Saraçoğlu çıkıp açıklamış sütü azaltırmış diye kestim ikisini de.

8) Bol süt sakin kafada olur felsefesi. Bir gün bırakın bebeğinizi babasına. İki saat bile olsa ayrılın. Gidin temiz hava alın. Evden dışarı atın kendinizi. Boş boş gezin. Süt azalırsa azalsın umrumda değil, az sütüm olması beni kötü anne yapmaz. Ne bebeğime olan sevgim azalır ne de onun bana sevgisi. Gurur meselesi yapmayın. Olmuyorsa olmuyordur deyip atıverin kafadan. Ben o saatten sonra rahat ettim. İç huzurum geri gelince sütte geldi.

Sonuç olarak 4. ay kontolüne götürdüğümüzde gördük ki 10 günde 300 gr almış kuzucuk. Maşallah. Bu ilk üç ay için söylenen ortalama kilo alımı. Şimdi de şükürler olsun kilo alımı iyi gidiyor. 5. ay kontrolünde bir ayda aldığı kilo daha net görülecek ama bir kere sağlık ocağına gidip tarttırdım. Gelişimi iyi çıktı. Bir maşallah daha... Yine de ağız tadı oluşsun diye azardan meyve suyu vermeye başladık annemle beraber. Birer ikişer çay kaşığı gibi başladık. Elma ve armut suyu veriyoruz.

Bir tuhaf hikaye

Tam 14.5 ay olmuş sinemaya gitmeyeli. En son sinemada seyrettiğim film Beyaz Melekti. Önyargılı gidip helal olsun diyerek çıkmıştım sinemadan. Daha sonra hamileliğimin başlarında uyuklamam devamında sinemanın bebişe gürültülü gelip onu rahatsız edeceğine inanan babası, devamında doğum emzirme geyikleri derken, benim gibi sinema sever bir yıldan uzun süredir sinemaya gidip mısır patlağı kokusunu solumadan takıldı. Bu arada evde çok filmler seyrettik, ben çok ısrar ediyorum diye eve projektör bile getirip film izlettirmişti kocacık ama işte aynı tadı vermiyor ne yaparsan yap. Filmi gidip sinemada seyretmek lazım.

Girizgah biraz uzun oldu ya neyse, benim tuhaf hikayem Edirne'ye gelişimle başladı. Evi bırakıp annemlere göçtük yine. Buraya gelirken aklımda tek şey vardı, Ahmet beyi bakmaya gönüllü bir insan ordusu varken, bol bol sinemaya gideceğim ilk film elbette Brad Pitt -ki dünya ahret bacımdır artık kendileri :P-in oynadığı, Oscarlardan istenen performans ile dönmemesi sebebiyle tercihim Benjamin Button'un Tuhaf hikayesi olacaktı. Oscarda çok ödül toplayan filmlere karşı bir antipatim var Yüzüklerin Efendisi kısmen bunun dışında (bkz. American Beauty ve No Country for Old Men), bunlardan daha saçma filmler elbet seyretmişimdir ama Oscarlı diye gittiğim için beklentimle çelişmeleri daha çoktur. Elin Amerikalısının çok beğendiği film bana uymuyor işte.

Neyse döneyim hikayeme, benim için ilk şok sinemaya daha gelmemiş olmasıydı. Neyse gelişimizin ilk haftasında geleceğini öğrendim. Cuma günü vizyona girecek, biletler günlük satılıyor. Bir gün önceden alamıyorsunuz bileti. Peki dedim. Cuma günü gelecek, geceden uyku tutmadı. (30 yaşında evli barklı çoluk çocuklu bir kadın için garip ama gerçek) Ertesi gün erkenden kalktım, Ahmet beyle uğraşırken aklım çıktı vakit geç oldu diye, saat 11de sinemadaydım. Birazdan açılacak gişe dediler, gişelere yakında masalarda bir sürü insan oturuyor. Dedim herkes benim gibi bu filmi beklermiş iyi ki gelmişim erkenden. İlk sıraya girdim. Hop ikinci şok, film 6 salonlu sinemada 4. salonda yer bulabilmiş kendine. Eh o da tamam derken arkama iki genç kız geldi, dedim bunları da uyku tutmamış erkenden gelmişler filmi izleyecekler, son ve üçüncü şok kızlar Recep İvedik e bilet istediler, onlar isteyince bakayım bir afişlere dedim 1. salonda oynuyor kendileri. İnsanların zevk ve renkleri farklıdır ama bu kadarını da anlamıyorum ben. Hadi sinemada hiç film olmaz, senin vaktin ve paran boldur, gidip kötü de olsa bir film seyredersin ama neredeyse 2009 un en iddalı filmi orada dururken inanamadım şahit olduğum şeye.

Gidin seyredin, ısrarla tavsiye ederim. Ben becerebilirsem gidip bir kere daha seyredeceğim. Çok hoş bir hikayeydi. Bir öykü uyarlaması aslında, okumadığım için nasıl uyarlanmış bilemedim. Yönetmenin diğer filmlerini de zaten çok severek izlemiştim (Panic Room, The Game, Fight Club, ve Seven) bu filmi de çok beğendim. Filmin sonunda boğazımda bir düğüm kaldı. Aslında oturup alğlardım ama gözüm hep telefonumdaydı, Ahmet bey uyanırsa ve acil bir durum olursa diye telefonumu kapatmamıştım, sessizde tutacaktım. Ve son 5 dakikada telefon geldi benim ağlayasım kaçtı tabi aklıma o düşünce.

Filmi çok anlatmıyayım, şu Türkçesini bilemediğim spoiler (www.zargan.com spoyler, yağmacı, bozucu olarak çevirmiş beğendiğinizi seçin alın) olmasın ama yine de okumayın o yüzden bundan sonrasını !!!!! Film genelinde çok olmakla beraber son sahne kafamda hala kazılı duruyor. Benjaminin Daisynin kucağında o küçücük bebek haliyle hayata gözlerini yumması. İlahi düzene, işleyişe de bir kere daha hayran oldum ben, her yaş, her beden ve her ruh hali ne kadar da birbiri ile uyumlu gidiyor.

Son numaramız

Gelişim şöyle başladı. Belden aşağısını yukarı kaldırabildiğini fark etti. Sonra kalkan iki tane uzun şey dikkatini çekti ve onları seyretmeye başladı. Ardından elinin onlara kadar uzanabileceğini ve herşeye yaptığı gibi onları da tutabileceğini buldu. Şu anda ayaklar hep havada eller hep ayakları yakalamaya çalışıyor. Altını açarken yapması anneye yardım tabi :) İşin en kötü tarafı bunu uykuya yatması için yatağına bıraktığımda da yapıyor. Böylece kendi kendine uyuma işi biraz riske giriyor. Yüzüstü yatırıyorum bu seferde eller ağzında şapur şupur emdiği için uyumaya direniyor.

Sanıyorum sırada o tutulan ayakların ağıza götürülmesi var.

Sonunda ben de seyrettim

Not: Spoiler (Türkçesi nedir bu kelimenin bilmiyorum, manası şu film ile ilgili, seyrederken işin büyüsünü kaçıracak, bilgiler var aşağıda, seyredecekseniz okumayın) içermektedir.



Evet evet sonunda seyrettim o filmi. Şu meşhur Issız Adamı. Sıkıldım filmden. Konu çok yüzeysel, oyunculuk işinden ben anlamam bana göre fena değildi ama olayların işleyişi, gelişmesi falan açıkçası çok sıktı beni. Tamam müzikler gerçekten güzel ama filmi biraz geç seyretmekten olsa gerek onlar bile o kadar çok yayınlandı ki her yerde öyle büyülü bir hava yaratmadı bende. Hele şu ballandıra ballanıra anlatılan son on dakika abuk subuk bir şeydi.



Bilmem belkide karşıma hiç ıssız bir adam çıkmadığındandır, hatta karşıma çıkan adamla kendimi kıyaslarsam benim daha ıssız kalışımdandır:) Belki de bakış açım yıllar yıllar içinde değiştiğindendir. (İnsan kendini bayan bir filmden bile düşünecek şeyler çıkarabiliyormuş, daha felsefi şeylerde yazacaktım ama sonradan vazgeçtim..)

İnsanın yolunda giden bir ilişkide karşındakini dolmasını boğazına tıkarak :) terk etmesinin tek bahanesi olabilir o da kendi arızası. Filmin insanların kendi arızalarına alternatif isimler bulma konusunda yardımcı olacağını tahmin ediyorum yanlız. "Çapkınım hovardayım" grubu genlerden tutturuyordu bilimsel araştırmalara dayanarak (bkz. Aldatmak genetikmiş). "Aldatıyorum ama genetik" aslında karşısındakini değil de kendini aldatanların bahanesiydi şimdi de ıssızlık işi "Seninle yapamıyorum, ben ıssızım" çıktı , gözümüz aydın.

Bir bebeğin ilk 20 günü - alıntıdır

Bir Bebeğin İlk 20 Günü

1 gün: Böylesi kötü bir başlangıç beklemiyordum oha hortumumu bile kesmişler! meme diye, süt diye birşey varmış nerden nasıl bulunur bu ya?hayattan daha 1. günden soğutacaklar beni

2 gün: Meme buldum ama bundan süt gelmiyor, emiyorum allah emiyorum, tık yok, süt başka yerde mi? neyse biraz daha emdim geldi, fazla abanınca meme sahibi kişilik bağırdı, ne bağrıyosun açım ben! çok yalnızım be sözlük hayır bişi değil içerdeyken de yalnızdım ama yediğim önümde yemediğim arkamdaydı en azından, bak yine aklıma geldi, hortumu bile kestiler yaa!uykum geldi yine zzzzz!

3 gün: Memeyi sevdim, bu dünyadaki tek dostlarım bu iki meme iyi kivarsınız

4 gün: Bugün bir sürü olaylar oldu, gürültü yaptılar, başka biryerlere gittik galiba. memeden ayrılınca bağrıyorum geri geliyor, sonra uyuyorum,uyanıyorum bir bakıyorum meme yok, neyse ama tekrar bağrınca geri geliyor nasılsa.

5 gün: Bugün 15 kez kaka yaptım, rekorumu geliştirmeliyim dikkat ettimde her yaptığımda temizliyorlar, bunu sevdim dikkatimi çeken bir noktada şu ki, amma koca kafalıyım be arkadaş, ağır mı ağır tutamıyorum şerefsizim, pat o yana, pat bu yana, dikkat etseler bari de çatlatmasak daha ilk günden

6 gün: Avucuma ne verseler hemen tutuyorum, tik gibi birşey, maalesef farkettiler, herkes parmağını veriyor avucuma, mecburen tutuyorum, alemin maymunu oldum iyi mi?bu arada ne çok uyuyorum ya arkadaş, atamadım şu yorgunluğu, daha çok süt içeyim en iyisi hayır içtikçe de yoruluyorum o da ayrı, nerde o eski günler, hortumdan geliyordu ne güzel, şimdi em allah em, bak yine aklıma geldi, şerefsizler kesti hortumu yaa

7 gün: Bugün solaryuma girdim, sarılık mı ne ondanmış yine uykum geldi

8 gün: Biraz daha iyi hissetim kendimi, daha çok süt içiyorum artık kaka yapma işini de tam alt açma anına denk getiriyorum ki etraf pislensin, eziyet olsun naapayım ama alt açıkken daha rahat, kaka yaparken başka birşey daha yapıyorum galiba, anlamaya çalışacağım bakalım

9 gün: Çok fena hıçkırık tutuyor, geçsin diye nefesimi tutayım dedim onuda beceremedim, neyse ki süt içince geçiyor bu süt her derde devaymış, bugün bunu gördüm

10 gün: Sütten başka birşeyler verdiler, var ya, yeter artık be, tam alışıyordum yine dayadılar başka birşey, hayret bişi ya, vitamin miyiş neymiş bu arada memelerin arasından dün gördüğüm lavuk gündüzleri piyasada yok akşamları geliyor sadece, hadi bakalım hayırlısı

11 gün: Al işte, başladı yine bir arıza sütten sonra çok feci karnım ağrıyor, böyle gaz gibi bişi, eğilip bükülüyorum, binbir şekile giriyorum çıkaracağım diye sırtımı falan sıvazlayın bari be kardeşim

12 gün: bütün gün gazdan kıvrandım arkadaş ya, bela oldu başıma, yaygarayı bastım ben de uyutmadım, diktim bunları da hazır asker bütün gece, sabaha karşı uyudum hemen gerisini hatırlamıyorum

13 gün: Annemin suratına yaptım tamam utandım biraz da insan bebeği poposundan öper mi yaa ayıp oldu di mi? naapıyım abi, neyse fazla kızmadı herhalde

14 gün: Anneme kırmızı renkli birşeyler içiriyorlar, o zaman süt daha bi randımanlı oluyor sanki, böyle tadı da hoşuma gidiyor, şu memelere bir rating aleti taksalar da hangisini sevip hangisini sevmediğimi söyleyebilsem

15 gün: Topuktan kan alıp duruyorlar, metin olayım çok ağlamayayım diyorum ama canım yandı be arkadaş, hayır ondan sonra da hemen süt verince sakinliyorum, kızgınlığım geçiyor, ağız tadıyla asabiyet yaptırmıyorlar, şu memelere karşı biraz daha dikbaşlı durabilsem

16 gün: Şu memeleri çok sevdiğimi bir kez daha anladım, çok seviyorum onları, onlardan ayrılınca içimi bir huzursuzluk kaplıyor, en iyisi onlardan uzaklaştığım anda yaygarayı basayım ben. Bugün benden biraz büyük biri geldi yanıma, sevme amaçlı olsa gerek bir geçirdi başım dönüyo hala sonradan öğrendim kuzenmiş, neyse yazdım kenara intikam alınacak

17 gün: Etrafı daha net seçer oldum, ama el ve ayak koordinasyonu hala zayıf, memeyi kavrayabiliyorum ancak bir de bu eller ve ayaklar bana mı ait tam olarak emin değilim, sallıyorum öyle, zevkli birşey yüze ve gözlere dikkat etmem lazım ama, tırnaklar tehlikeli diğer yandan annem bugün onları kesmeye çalıştı ama huysuzluk ettim, etmeseydim daha iyi olacaktı galiba, bak çizdik tam gözün altını yine

18 gün: Elime torbalar taktılar, kafaya çarpınca artık acıtmıyor, yara bere de yapmıyor sanırım onlar da beni seviyor, iyiliğimi düşünüyorlar aslında hala çıktığım yeri özlüyorum, geri girme imkanım olmaz mı acaba?

19 gün: Nihayet o adamın neden eve sadece akşamları geldiğini anladım megerse bana ve anneme bakmak için gündüz çalışıyomuş aferin gözüme girdi şimdi bak!

20 gün: Tabii ya, annemin karnındayken de duyuyordum o adamın sesini sık sık ona da ilgi alaka gösterdim, bağırdığımda bazen o alıyor beni kucağına, meme vardır diye saldırdım ama vermedi bir ara meme açıkken kıstırdım ama emme olayından bir randıman alabilmiş değilim, meme yüzeyi bayağı bir farklı.