24. haftamızı da geride bıraktık maşallah. 3. trimestere girmemize 3 haftamız kaldı. Ondan sonra zorlu zamanlar bizi bekliyor olacak. Bebek kilo almaya başladıkça uyumak bile mesele olacak. Heyecanlı ama bir o kadar da zorlu günler var kapıda. Allah dayanma gücünü de versin demekten başka çare yok. Bu sabah kramp denen şey ile tanıştım. Yassere kalırsa bağırmadığıma göre çok hafifti ama bana acı verici geldi yine de. Sebebi magnezyum potasyum ve kalsiyum eksikliğiymiş krampların daha çok. Oysa ben hergün bir soda içip yarım litre sütü götürüyorum. Üstüne bir de potasyum için muz yiyiyorum ama kaçış yok demekki. Tabi bir de yürüyüş yapmak lazımmış. Şişlikleri de engelleyecek olan yürüyüşmüş ama babamız biraz yoğun biraz da tembel bu aralar bu konuda. Düzenli yürüyüş yapamıyoruz maalesef.
Önümüzdeki hafta doktor kontrolüne gideceğiz. Yine yeni bir doktora gideceğiz bakalım onu sevebilecek miyiz? Çok stres yapmamaya çalışsam da doktor ve hastane işi kafamı kurcalıyor. Hakkımızda hayırlısı olsun. Okuduğum çok güzel bir yazı vardı "kurbağa doktor ve ben" diye. Doğru doktoru bulana kadar değiştirilen doktorlar ile ilgili. Bakalım ben daha kaç tane kurbağa öpmek zorunda kalacağım doğru doktorumu bulana kadar.
Bu arada artık oğlumun saklanacak tarafı kalmadı. Kendini 3 sokak öteden belli ediyor. Büyümeye devam ediyor. Hareketleri hala düzensiz ve bilinçli tepki yerine kafasına göre hareket ediyor. Babadan çok utanıyoruz. Baba yokken anneye tekme yumruk girişirken baba gelince uslu mu uslu bir çocuk oluyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder