33+6 olduk maşallah. Bu ne demek? 34. haftada bitiyor 35 e başlıyoruz, doğuma 5 hafta yani yaklaşık 40 gün gibi bir süre var demek. Şikayet olarak ekstra bir şey yok. Uyumalar fena değil. Havalar soğudu ayak şişmesi gitti yine. Evde olmak sıkıcı. Göbek büyüdü artık belimin şekli değişti ağırlık merkezim değiştiğinden. Mide problemleri çok şükür yok bu aralar. Kramplar girmek için çok uğraşsa da tam anlamıyla kramp ta yok. Çatlamalar tek ciddi problem. O kadar kremlenmeye karşı bunu haketmiyordum demek istiyorum :( Bu krem bitince bir daha katiyen o parayı vermem. Ne diye sürdüm ki madem tam tekmil çatlayacaktım. Neyse şimdilik çok derin ve büyük çatlaklar olmadığı için doğum sonrası kremler ile düzeleceğine dair bir umudum var. (Olmazsa estetik yaptırırım diyeceğim, canım kocam çok tepkili estetik operasyonlara, tabi onu daha çok hastane faturaları düşündürüyor :) )
Bu aralar bütün dizilerdeki kadınlar hamile mi yoksa bana mı öyle geliyor? Bu akşam haberlerden bu saate kadar ucundan kenarından seyrettiğim ne varsa hepsinde bir hamilelik olayı ve kötü bir durum vardı. Haberlerde İzmir'deki hastanedeki bebek ölümleri ile açılışı yaptık. Ağlamadan izlemeye çalışmak için kendimi zorlamanın manası yoktu bir güzel ağladım. 13 tane kuzu daha hayatlarına başlamadan bitirdiler bu dünyadaki günlerini. Ölenlerin çoğunun prematüre oluşu ölümlere bir nevi davetiye çıkarmış, küçükten de küçük bedenler vücutlarına giren enfeksiyona karşı savaşı kaybetmiş. İçlerinde 1 kilo olanları bile var. (bu aralar niye bu kadar prematüre doğum arttı ki).
Devamında Eşref Saatini açtım, kızların ikisi de hamile buraya kadar herşey güzellll. Sonra bir tanesi bebeğine kavuşurken diğeri bebeğini kaybediyor kucağına almak için gün sayarken. Bu sefer çabalamadım bile daha bir içli ağladım bir taraftan küçük kurbağamın ütülerini yaparken.
En son az önce Yol Arkadaşım dizisi başlamış, kızcağın biri hamile ve bebeği kaybetme riski var, ağlamadım bu sefer televizyonu kapattım.
Günlerim azalmaya başladıkça böyle şeyler çok dikkatimi çeker olmuş haberim yok. Belki bir sene önce görmüyordum bile bunları. Bir taraftan da kurmalar başladı. Doğum nasıl olacak, normal mi sezeryan mı? (Bütün hazırlıklarımız normal doğum için olsa da her zaman sezeryan riski var) Hastaneye nasıl gideceğiz panik mi yoksa çok sakin mi? (Bu konuda kafam karışık, Yasser de ben de hat safhada panik insanlarız) Ağrılara nasıl tepki vereceğim? Müthiş bir amazon gibi bunlar bana ne ki diyen edalarda mı olacağım yoksa avazım çıktığı kadar beni kurtarın diye nidalar mı atacağım? Zor bir doğum mu kolay bir doğum mu olacak? Hep sorular sorular.... Bilinmeyen güzel, heyecanlı bir taraftan diğer yandan ise bilmediğim şey beni korkutuyor.
Bu sefer resim falan yok, bu kadar felsefi yazının altına sırıtan bir kadın resmi gitmezzzzz :)


2 yorum:
Insallah kolay bir dogum olur, hastaneye de gule oynaya gidersiniz, paniksiz :)
amin inşallah. Valla gidişimiz problem olmasın diye olabilecek en yakın hastaneyi seçtik ama Allah kerim :)
Yorum Gönder