Önce geçikmiş bir 23 Nisan yazısı. Ahmet Beyler tüm gün huysuzluk yaptığı için maalesef gününde yazımı yazamadım. Gönlümden Ahmet biraz büyük olsa, alsak onu parklara çıkarsak, balonlar alsak top oynasak, gönlünce, gönlümüzce bir gün geçirsek diye geçti. Bugünün onun olduğunu bilse, bütün dünya çocuklarının olduğunu bilse o masumiyetiyle bugünün keyfini sürse.. Bu sene olmadı artık önümüzdeki maçlara bakacağız.
Bir bayramı hiç unutmuyorum. Okuyorsa annem babam da gülümsüyordur şimdi. Sabah uyandım. Şimdi çok çirkin bulduğum ama o zaman severek giydiğim siyah önlüğüm. O gün için özel ütülenmiş, kolalanmış el örmesi yakamla birlikte. Çarşıdan gidip beyaz kurdelalar alınmış, saçlarım hayatımda nadir olarak uzun hem de örülecek kadar. Dışarıda hava puslu, dua ediyorum bir terslik olmasın. Bir haber bayram yağmur yüzünden iptalll. Eh oturup ağladım mı hatırlamıyorum ama gönlüm olsun diye babam bana evde bayram yapmıştı. Günlerdir hazırlandığım yürüyüşümü onlara yaptım şarkılar eşliğinde :) Çocukluk işte...
Bir de 23 Nisanın güzeller güzeli başbakanının açılış sözlerini koyayım buraya (Söyledikleri kendinin değil ezberletiliyor biliyorum ama kendi çok masum duruyordu):
ECEM UÇAR: Savaşın, kavganın, düşmanlığın olmadığı bir dünya istediği için Atatürk ülkenin geleceğini çocuklara emanet etti. İstedi ki biz çocuklar aydınlıkta yaşayalım. Barış olsun, sevgi olsun, kardeşlik olsun. Atatürk’e teşekkürlerimi sunuyorum. Türk evladı olduğum için gurur duyuyorum. Bugün burada Türk kadınını temsilen oturmaktan gerçekten şeref duyuyorum.
Geçen gün Boncuk gözlüm koymuş yoğurt güzelinin resmini. Onun üzerine Ahmet beyler bana malzemeyi verince bizim neyimiz eksik deyip dayanamadım çektim, bi de buraya koydum. İki blog arasındaki yoğurt resimlerinde fark nedir peki.. Birincisi bizimki pekmezli yoğurt sadesini yemeye tenezzül etmiyoruz :) İkincisi o resimdeki vaziyet, kuzunun kendi marifeti. Bu resimdeki benim beceriksizliğim.
Sahi bu çocuğa bir ben mi yemek yedirmeyi beceremiyorum yoksa annelerin hepsi mi aynı dertten muzdarip. (Nolur beceremeyenler yazsın kendimi kötü hissetmiyeyim diye) Resimde dikkat çekiyor mu bilmiyorum ama burnu ve kaşında da var yoğurt :( Evet bu kadar kötüyüm yedirme konusunda.)
6 yorum:
MAŞALLAH,
AFİYET OLSUN
hepimiz aynıyız kıs becerememek degilki buu kıpır kıpırlarr çok aç olunca ama kirlenmioolar şımarıklıkta sınırda tanımıyolarmnıdır ne:))büyüdü maşalahh yakışıklı minikinn kan ilacı veriomusun bn vermioımda:))
ay süpersiniz yaa...ilknurcum sen Asım Alp'den daha becerikliymişsin batırma konusunda ehehe:))
çocuk durmuyorsa ne yapacaksın,ben yedirirken gözüne kulağına çok sokmuşumdur.hatta bir kere sinirlenip kaşığı suratına özellikle sıvamıştım,eşim psikolojimin çökeceğinden korkarak aldı kaşığı elimden:)aslında sadece dalga geçiyordum:))
hahaha süper:) Çok şeker olmuş çok!
oğluşçum bu annen sen doğduğundan beri pek bi hoş oldu çoktandır bloga bakamıyordum yeni okudumda yazıları önceden de öyleydi ama ne bileyim gerçekten hepimize mutluluk verdin sakinlik getirdin sen.maşşallah sana ne güzelde yemiyorsun öyle...
SAKİN TEYZEN:)))))
İlknur, ilk sebze püresi denememiz başarılı. Ama bolca yiyince nasıl olacak bilemiyorum. KArışımın tadına baktım, gayet lezzetliydi tuzsuz olmasına rağmen. Brokoli dışında yazdığım sebzelerin hepsini karıştırdım. Bir dene istersen. Sevgiler.
Yorum Gönder