Yumurtanın sarısı nereye de gitti yarısı?

Uzuunn zaman olmuş yazmayalı, daha doğrusu yazamayalı. İşler güçler derken vakitler yetmez oldu. Evde anneanne olduğu halde böyleyiz bir de o olmasa halimiz içler acısı olacakmış haberimiz yok.

Yoğun geçti zaman hemen kısa kısa yazalım.

1) Ahmet beyleri düşürdük. Nasıl olduğunu bilen yok. Anneannesinin geldiği günün ertesinde, sanki kadının kalbine indirmek istermişcesine düştü. Her zamanki gibi babasının yanına yatağa bırakmıştım ben mutfağa kahvaltısını hazırlamaya gittim, babası uyuyakalmış, birden çığlıklar derken avaz avaz ağlama sesi. Aldık doktora götürdük. Şükür bir şeyi yok, Allah korumuş kötüsünden. Böyle durumlarda burun kıkırdağının kan toplamaması önemliymiş. İlk önce ona dikkat etmek lazımmış.

2) Anne sonunda bitmek bilmez tezinin ilk halini danışmanına göndermeyi başardı. On gün boyunca Ahmet beye anneannesi baktı ben okula gittim geldim. Çalışmayı evden işe gitmek için çıkmayı özlemişim. Ahmet beylerin güvenli ellerde olduğunu bildiğimden de gözüm hiç arkada kalmadı. Hain evlat benden yediğinin iki katını yiyiyormuş anneannesinden. Sebze çorbası yediremezdim yalana yalana yiyiyor inanamıyorum. Annesine naz mı yapar azap mı çektirir ben mi çok beceriksizim bilmiyorum.

3) Tezden kurtulmanın sevincini yaşayamadan, ev toplamayla uğraşıyorum. Taşınıyoruz ama nasıl olacak fikrim yok. Biz eve nasıl bir yayılmışsak, nasıl bir eşya yığmışsak topla topla bitecek gibi durmuyor. Delirmeden atlatmak lazım bugünleri...

4) Yine anne taa bir yıl önce başvurduğu bir makalesinin kabul edildiğini öğrendi. Çooook sevindi velhasılı, taşınma+savunma+ahmet beyler ile düzeltmeler nasıl yapılacak hiç bir fikrim yok. Anneannesi sanırım bize yerleşecek ki ben bu işleri halledeyim. Of of...

5) Ve son olarak en güncel bombamız. Oldu da bitti maşallah nazar değmez inşallah. Sünnet oldu benim küçük kurbağam. Babası uzun zamandır istiyordu, ben tezi vereyim diye öteleyip duruyor, kaçmaya çalışıyordum. Babası baskın çıktı. Sonunda tam 7. ayını bitirdiği gün 25 Mayısta kuzuyu kestiler :( Babasına bol bol söylensem de sinirlensem de ameliyat sonrası 4-5 saat sonra normal hayatımıza geri döndük. İyi ki de şimdi yaptırmışız dedim sonunda (Özür diliyorum kocacığım dün o kadar söylendiğim için :((). Sünnet ile ilgili uzun bir yazı yazarım bir ara. Erkek annelerinin kabusu çünkü biraz iç rahatlatan yazılara ihtiyaç var. Hem de ne yaptık ne ettik diye anlatmalı tecrübelerimizi...

Vee sünnet manzaraları.....

Paşazadenin sünnet öncesi görüntüsü. Elinde damar yolu açılmış, onunla oynamaya çalışıyor. Ayakta hiç sallamazdım ama hemşire ablaları rahat vermediği için :) Uyku düzeni saptı ben de sakinleştirmek için hem salladım hem de normalde emzik emmeyen çocuğa emzik verdim. Sallanarak uyumayı bilmediğinden uyumadı ama huysuzlanmadı da. Emzirmek yassak onun için açlıktan emziği süper emdi :(

Sünnetten 4 saat sonrası. Biaz yorgun, biraz bitkin ama sakin...

Bu da bugünün resmi. Sünneti sanki ben olmuşum dün o kadar yaygarayı ben koparmışım gibi :( Doktorun verdiği ağrı kesici de her ne varsa bir enerji, bir hareket akıllara zarar. Altını ancak iki kişi alabiliyoruz. İnşallah geçici bir şeydir diye dua edip duruyorum.