küçük kurbağam büyümeye devam

24. haftamızı da geride bıraktık maşallah. 3. trimestere girmemize 3 haftamız kaldı. Ondan sonra zorlu zamanlar bizi bekliyor olacak. Bebek kilo almaya başladıkça uyumak bile mesele olacak. Heyecanlı ama bir o kadar da zorlu günler var kapıda. Allah dayanma gücünü de versin demekten başka çare yok. Bu sabah kramp denen şey ile tanıştım. Yassere kalırsa bağırmadığıma göre çok hafifti ama bana acı verici geldi yine de. Sebebi magnezyum potasyum ve kalsiyum eksikliğiymiş krampların daha çok. Oysa ben hergün bir soda içip yarım litre sütü götürüyorum. Üstüne bir de potasyum için muz yiyiyorum ama kaçış yok demekki. Tabi bir de yürüyüş yapmak lazımmış. Şişlikleri de engelleyecek olan yürüyüşmüş ama babamız biraz yoğun biraz da tembel bu aralar bu konuda. Düzenli yürüyüş yapamıyoruz maalesef.

Önümüzdeki hafta doktor kontrolüne gideceğiz. Yine yeni bir doktora gideceğiz bakalım onu sevebilecek miyiz? Çok stres yapmamaya çalışsam da doktor ve hastane işi kafamı kurcalıyor. Hakkımızda hayırlısı olsun. Okuduğum çok güzel bir yazı vardı "kurbağa doktor ve ben" diye. Doğru doktoru bulana kadar değiştirilen doktorlar ile ilgili. Bakalım ben daha kaç tane kurbağa öpmek zorunda kalacağım doğru doktorumu bulana kadar.

Bu arada artık oğlumun saklanacak tarafı kalmadı. Kendini 3 sokak öteden belli ediyor. Büyümeye devam ediyor. Hareketleri hala düzensiz ve bilinçli tepki yerine kafasına göre hareket ediyor. Babadan çok utanıyoruz. Baba yokken anneye tekme yumruk girişirken baba gelince uslu mu uslu bir çocuk oluyoruz.

tatil dönüşü

Ay başlıyor başlayacak derken ortasında da geldik. Bu arada biz de 23+3 günlük olduk. 6 ayı bitirmemize çok az zaman kaldı. Ahmedimin tekmeleri de daha sık ve anlaşılır olmaya başladı. Kilo alımımız artmaya başladı :( 6 kilo almışım. Doktorumuz sanırım bu sefer sağlam azarlayacak. Doktora hiç gidesim yok o yüzden ama 24-28 haftalar arasında mutlaka yaptırmamız gereken şeker testimiz var. İnşallah normal sınırlar içerisinde çıkar yoksa o güzelim dondurma karpuz partilerine kebablara veda edeceğiz. Nasıl olsa çok kilo almadım diye istediğim herşeyi yiyip duruyordum ama artık Ahmedimin büyüme vakti geldi. O yüzden yediklerimize dikkat etmek lazım.

Edirne tatilimiz çok çok güzel geçti. Annecim babacım sağolsunlar bir dediğimi iki etmeden her istediğimi yapmaya çalıştılar. Annemin tepkisi ise tam tahmin ettiğim gibi oldu. Karnımın büyüklüğüne inanamadı. İleriki aylarda da böyle büyümeye devam ederse karnı burnunda deyimini deyim olmaktan çıkaracağım :P

Edirnede sevdiğim ne kadar yer varsa gidip sevdiğim tüm şeyleri bir daha gidemem diye yedim :) Geçen gidişimde sadece bir şeyler atıştırdığımız bir bahçede kahvaltımız muhteşemdi. Edirne'ye gidip te ciğer yemeden de olmazdı. İkisininde tadı hala damağımda. Gittiğimiz haftasonunun Kırkpınar şenliklerine denk gelmesi ise ayrı güzel oldu. Edirne normalden daha hareketli ve canlı idi.

Annemin almak istediği hastane çıkışlarını da aldık. Biri 10 parçalı diğeri 6 parçalı birer set aldık. Tomuycuk ürünlerini çok beğeniyorum. Hem pahalı markalar gibi uçuk fiyatları yok hem de penye olarak çok kaliteli ürünleri var. Resimlerini en kısa zamanda koyacağım. Atta çantamızı da aldık. Dedemizin hediyesi oğlumuza..

İşe dönüşüm ise çok hızlı oldu. Makale yazıp yetiştirmem gerekiyor 1 hafta içerisinde. Oğlum da sessizliğini koruyor ben çalışırken. Şimdi tam gaz çalışmaya devam ediyoruz. Sıcaklarda bir taraftan artışa geçti. Bu yüzden Ankara gezimizden bile olduk. Gözümüz yollarda dört gözle babamızı bekliyoruz..

yeni bir ay başlıyor

Nedense her zaman Temmuz Ağustos ayları bende tatil ayları izlenimini yaratıyor. Öğrencilikten kalma bir alışkanlık diyeceğim ama bu ayları artık tatil için ayıramasam da hala öğrencilik üzerimde. Temmuz ayı bu sene ise bana yeni başlayan bir hamilelik ayını ifade ediyor. 5. ayımızı da bitirdik çok şükür. Şimdilik oğlumun bana hiçbir zorluğu yok. Anlayışlı davranıyor, merak etmemem için tekmelemelere devam ediyor. Nerede ise çok nadir zamanlarda hareketsiz kalıyor. Tabi bunu şimdilik yeri çok bol olduğu, kaslarını güçlendirmesi bu aylarda önemli olduğu için de yapıyor olabilir :)

Doktorumuzdan zor bela tatil izni alabildiğimiz için haftasonu nerede ise ilk gidişimizden 3 ay sonra tekrar anneanne ve dedeyi görmeye gideceğiz.

Hamilelerin karnının 6. ayda çıkmaya başladığını söyleyen annem 3.5 aylık hamile iken ortaya çıkan o zamandan beri de özene bezene büyüttüğüm karnımı görüp şaşırmaycak umarım. Her konuda annelerin hamilelikleri ile kızlarınki benzer gider tezini çürütüyorum. Nerede ise rahat hamilelik geçirmemiz haricinde belirtisinden karın büyümesine kadar hiç ortak noktamız yok annemle.

Oradan da baba ile çok küçük bir tatile gideceğiz. Bu yıl 5 Temmuzda 5. evlilik yılımız bitiyor. Dile kolay 5 koca sene geçmiş. Bu hem başbaşa olacağımız son yıldönümü hem de 3 kişi kutladığımız ilk yıldönümü olduğu için çok ilginç bir yıldönümü olacak.

Ben alışverişi kesmiştim ama annem bebek hazırlıklarına başlamış. Bebek hırkaları ve battaniyelerini ve hastane çıkışlarını annem halledecekti. İlk hırkasını örüp batteniyesini şimdiden almış bile. Çok teşekkür edeceğiz gidince...

mezun da oldum

Bugün 21+4 olduk. Maşallah oğlum yarı yolu tamamladı. Normal şartlar altında doğuma 130 ümüz kaldı. Uzun gibi görünse de sayılı gün çabuk geçecek inşallah.

Bugün karnımın iyice belli olmasından dolayı tebrik almakla geçti. Artık oğlum kendini iyice belli ediyor. Bugün şeklen de olsa mezun oldum. Güzel ve eğlenceli bir gündü. Müzikler süperdi ama oğlum pek eğlenmedi sanırım ki bugün hiç sesi çıkmadı. Çok sakin bir gün geçirdiğimizi düşünürken müziğin çaldığı, gürültünün en yüksek olduğu zamanlarda rahatsızlığını beni tekmeleyerek belirtti ama sadece beni haberdar edebildiği için çok ta bir şey yapamadık gürültüyü durduracak.

Babamız ise bize o kadar çok jest yaptı ki utandırdı bizi. İkimize de çiçekler ve pasta alıp gelmiş. Evde de kutlamamızı yapabilmek için. Bir de hediye almış. Çok uğraşmış ikimiz için de bugün. Ama oğlum ısrarla kendini babasına hissettirmiyor. Babamızı ne zaman çağırsak tekmelemeyi kesip sessizleşiyor. Bugün belki 15 dakika uğraştık ama ne çare hiçbir şekilde babaya tepki vermiyoruz. Duymaya bu haftalarda başlıyor olması gerekiyor 21, 22. haftalarda babasını da beni de duyuyor olmalı. Bakalım bir hafta daha sabır babamız.

yarın büyük gün

Yarın resmen olmasa da şeklen mezun oluyorum. Bugün provalarını yaptık. Hava çok çok sıcaktı. İşin ucunda son mezuniyet olmasa kesinlikle hamileyken bu sıcağa çıkmazdım. Çok dikkat edip gölgede kalsam da sürekli sıvı alsam da sıcak beni kötü etkilemiş olacak ki tüm gün kendime gelemedim. Yarın havanın serin olması için dua edeceğiz artık.

Rüzgar sağolsun oğlumunda fotoğrafta çıkması için çaba harcamış, o da tekme yumruk eğlendiğini gösterdi. Yarın daha özenli foroğraflar çekeceğim ama şimdilik bu kadar.