en sıcak haberler

Bugün doktora gittik biz. 36+2 haftalık kontrolümüzde güzel geçti. Oğlum kuzum 3 kilo 49 cm olmuş maşallah. (Artık minik kurbağam desem ayıp edeceğim ona) Doktorumuz doğum kilosunu 3300-3500 arası bekliyor. Çok şükür herşey yolunda gelişimi güzel. Bu sefer haftası ile 2 gün farkı çıktı. Pek bakamamışım galiba, 10 günlük arayı kapamışız :) Kilosunun böyle olmasına sevindim aslında, normal doğum istediğim için 4 kilonun üzerine çıkar ise doktorumuz sezeryan önerecekti çünkü. Bugün ilk defa NST ye bağlandık. Eğlenceli imiş, babamızı almadılar içeriye onun için sıkıldık biraz ama kalp atışlarını gümbür gümbür duymak çok güzeldi. Kan sayımı da yaptırdık onunla ilgili de bir problem yokmuş. Artık haftada bir gideceğiz doktora daha sık görüşeceğiz oğlumla bu da güzel oldu. Doğuma yaklaşık 3 haftamız kaldı, heyecan bugün doğumhane katını gezmemiz ile birlikte tavan yaptı. Sanırım günler yaklaştıkça daha da artacak.

Ben de kendimi oyalamak için bir sürü plan yapmaya çalışıyorum, dün tiyatrodaydık, Kaygan Zemin isimli bir oyun seyrettik. 21 ve 30 una da bir tiyatro ve konser bileti aldım (hem eve hem hastaneye yakın yerdeyiz:) ) Pazartesi annecim geliyor onunla beraber yapacak bir sürü şey buluruz herhalde onun için zaman daha hızlı geçecek inşallah.

Bu arada babamıza doğum gününde yapamadığımız süprizi yaptık. Sevdiğimiz arkadaşlarımız ile küçük bir kutlama yaptık. Onun da hoşuna gitti. Tekrar doğum günün kutlu olsun tazecik baba adayımız...

babamız doğum günün kutlu olsun ...

Geçen gün yazmak isteyip te yazamadığım bayram tatilimizi şimdi yazayım. Benim artık son haftalara yaklaşmış olmam yüzünden memlekete gidemeden evimizde karı-koca beraber geçirdik bu bayramı. İki kişi olunca bayram olarak biraz sönük geçse de Yasserin evde olması ve Ramazan ayında neredeyse hiç dışarı çıkamadığımız için bol bol gezdik beraber. Açık hava çok iyi geldi. Havalar da kısmetimize çok güzel gitti. Bayramın ilk günü telefonlar ile bayramlaştıktan sonra evimize yakın yeni açılmış olan Viaporta gidip gezdik biraz. Bayramın ilk günü bir alışveriş merkezi nasıl bu kadar kalabalık olur şaşarak..

İkinci gün bu sefer Tuzlaya gittik yürüyüşe. Resim 1a Şekil 5'te de görüldüğü üzere oğlum büyüyor da büyüyor maşallah. Ben hergün karnıma bakıp bu karın daha da büyümez artık dedikçe inadına büyüyor :) Önümüzde daha 4 hafta gibi bir zaman var bakalım daha ne kadar büyüyecek :) Onun sağlıklı olduğunu bilmek bile yetiyor aslında, karnımın bu kadar büyük olması sadece hareketlerimin kısıtlanması yüzünden yorucu oluyor başka bir sıkıntı yok.

Bayramın son günü teyzemiz geldi bizi ziyarete. Oğlum hiç kimseye yapmadığı kadar şov yaptı teyzesine. Kaydı, tekme attı, şekilden şekile girdi. Anneanneye bile üç gün sonra göstermişti kendini. Babasına yaptığını anlatmıştım zaten, haftlarca uğraştım gösterebilmek için hareketlerini. Geleceğe yatırım dedikleri bu olsa gerek :) Doğumdan sonra onu en çok eğlendirebilecek insanı buldu akıllı evlat.

Teyzemiz yine çok uzun kalamasa da onunla da gezdik biraz. Yine yakın mesafe ve kısa süre olmak kaydıyla. Bu sefer Ikea'ya gittik. Meydanda çocuklara eğlence diye konan sulara ben de atladım hemen:) Eh kalbimde bir çocuk karnımda bir çocuk hakkımdı yani. Sanırım oğlum doğunca böyle şeyleri yapmak daha kolaylaşacak, ne de olsa çocuğumla ilgileneceğim bu yüzden de aslında çok keyif aldığım ama yaşım başım yüzünden yapamadığım bir çok şeyi tekrar yapabileceğim :) Sinemada çizgi filme gidince kimse karı-koca bunlar ne arıyorlar burada diye bakamayacak bundan sonra :P

Cumartesi günü hafta boyunca gezmekten mi bilmem ama ağrım ve sürekli sancım oldu. Doğum sancısı gibi değildi tabi de rahat hareket etmemi engelledi. O yüzden gündüz evimizde takıldık, tabi bir gece önce sabah 4'e kadar muhabbet edip geç kalktığımız için vakit te olmadı gezmeye. Akşam kendimizi iyi hissedince çok yakın bir arkadaşımın kardeşi evleniyordu kınasına gittik onun. Kınada sürekli oturmak zorunda kalsam da değişiklik oldu. Oturduğumuz yerin adetlerine göre kınayı ile defa gördüm. Bizim oralarınkinden çok ta farkı yokmuş. Kına dönüşü hazır süs püs yerindeyken fotoğraflar da çekildik. Karı-koca beyazlar da açmış ikimizi de.

Pazar günü teyzemizin son günüydü, canım kocamın ise doğum günü. Teyzemizi dönüş yolu kalabalık olur diye erkenden göndereceğiz diye sabah erken kalkıp dışarıda kahvaltı yapalım diye hazırlık yaptık. Aksilik oldu ve hayal ettiğim gibi hiç olmadı kahvaltmız oysa canım kocama tek hediyem buydu. Artık kocacım bir ay sonra oğlumuzu hediye olarak almayı bekleyecek. Önümüzdeki doğum gününde inşallah çok daha güzelini yaparız ona.

Teyzemizi göndermek için çarşıya çıktık, camide şehidimizin defni için kalabalıklar toplanmaya başlamıştı. Bütün çarşı bu cenazenin ağırlığı ile sessiz sakindi. Biz şehidimize rahmet eylesin derken hava birden değişti ve şiddetli yağmur göklerden de rahmet indirdi şehidin üzerine. Mekanları cennet olsun herbirinin.

hepimizin başı sağolsun !!!!!!!!!!

35. haftamız bitti çok şükür. 36. haftayı da ortaladık sayılırız. Oğlum kuzum büyüyor maşallah. Yeri darlaşmasına rağmen düzenli hareketler yapıyor. Önümüzdeki hafta doktor kontrolümüz var. İnşallah doktorumuzdan hayırlı haberler ile dönebiliriz. Gece uyanmaları çok arttı. Bu gecede öyle bir gece idi. Geç uyudum buna rağmen sık sık uyandım. En sonunda uyumaya çalışmaktan vazgeçip bilgisayarımın başına oturdum. Amacım bayram tatilimizde yaptıklarımızı yazmak, güzel güzel resimlerimizi paylaşmak, oğlumun şovlarını anlatmaktı.

Haberleri açmam ile birlikte keyfim de kaçtı, ne yazmaya heves kaldı ne de başka bir şeye. Bugüne yine de not düşmek istedim. Dün gece 15 asker şehit vermişiz, Şemdilli Aktütün'de. İnanmak istemiyor insan, o kadar evlada ne uğurda kıyılır, inanmak istemiyor. Bilmiyorum belki doğumu çok yaklaşmış bir kadın psikolojisi benimki ama dünyada hiçbir şey bir tek insanın canından kıymetli olamaz, olmamalı. Bugün biz 15 ini birden vereceğiz toprağa. İnsan hiç kolay yetişmiyor, daha anne karnındaki serüveni bitmemiş oğluma bağlılığımı düşününce 20 yaşında gencecik bedenlerin toprağa verilişine isyan etmesem de sebeb olanlara sonuna kadar lanet ediyorum. Allah hepsinin cezasını versin hem de bu dünyada tez zamanda, o annelerin yüreği asla rahatlamaz ama cezasız kalmadığı için isyan etmezler en azından.

Bir erkek bebek beklerken onu bu düzene, bu dünyaya getirmekten korkuyorum. Erkek annesi olmaktan korkuyorum, alıp kendimi dünyanın öbür ucuna kaçasım geliyor. Beni böyle korkutanlara da lanet olsun.

Biz bugün 15 beden gömmeyceğiz toprağa, onlarla beraber 15 anne, 15 baba, sayısını bilmediğim kadar eş ve çocuk ta gömeceğiz hem de toprağın altına girmelerine gerek kalmadan canlı canlı gömeceğiz onları. Sebep olanlar iki dünyada da cezalarını en ağır şekilde çeksinler inşallah.

hastane valizimiz

35. haftamızı bitirmeye 3 gün kaldı. Küçük kurbağam artık sığmıyor yerine. Eski hareketler yerini çok daha hafiflerine bıraktı. Bir yerden bir yere kayıyor ayağını dışarı doğru çıkarıyor, bazen çok hareketli bazen de çok uykucu oluyor. Bunları yazdığım sırada maşallah pek bir hareketli, kıpır kıpır bir sağdan bir soldan hareketleri belli oluyor. Tabi bugün anne tatlıyı biraz kaçırınca oğlum da enerji aldı :) Kuzucum bazen karnımın bir yerine toplanıp orada saatlerce durabiliyor ama bu da beni çok rahatsız ediyor özellikle geceleri onun toplandığı tarafa yatmak dönmeye çalışmak çok çok zor oluyor. Canımız sağ olsun diyelim nerede ise 250 günü bitirdik geriye kalan günleri de inşallah tamamlayacağız bir şekilde. Sıcakları geçirmiş olmak bile çok rahatlattı beni. Bu arada ben ne zamandır aldığım kiloyu da yazmıyorum onu fark ettim oldu 12.... 13 tamamlamam ise yakındır. Bu aralar oğlum için "birrr çok sıkıldım, ikiiiiiii yerim çok darrrrrrrr" diye şarkı söylerken kendime de "çat diye çatlamak üzereyim neresinden tutup da düzeleyim" isimli süper iki şarkıyı hediye ediyorum.........

Kramplarım geri döndüler. Hem de ne dönmek, artık beni acıdan bağırtıyorlar. Olan zavallı Yasser'e oluyor, gecenin bir yarısı kramp girdi diye bağıran birinin sesine uyanıp kramp gidene kadar ilgilenmek zorunda kalıyor. Zaten yataktaki yastık sayısı yüzünden kendine düşen yer yeterince azalmışken bir de ben çıkıyorum başına. Eee annemin söylediği gibi baba olmak kolay değilll :)

Takvimler doğuma 37 günün kaldığını gösteriyor. Ee bu da hastane valizimizin hazırlanma vaktinin geldiğinin habercisi. Daha önceden bir çok şeyi yıkayıp hazır etmiştim bir tek yerleştirmesi kalmıştı. Hala bazı eksiklerimiz var tabi ama yavaş yavaş hazırlayıp valizimizi kapının önüne koydum,aklıma geldikçe içine bir şeyler yerleştiriyorum. Allah korusun acil bir durum olursa içindekileri kapatıp çıkabiliriz hemen. Hep söylediğim gibi tüm hazırlıklarımız normal doğum için olsa da herhangi bir aşamada sezeryana dönme ihtimali olabilir diye valizimiz sanki 2 gece kalacakmışız gibi hazırlandı.

Herşey bir tarafa bebeğin ilk giyeceği kıyafetleri ile kendi valizimi ayrı hazırlıyorum. Doğumda bebeğe verilecek kıyafetler diğer valizin için de aranmasın diye bebek bakım çantasının içine ilk anda ihtiyaç olacakları ayrı koyuyorum. Ne kadarı lazım oldu diye doğumdan sağ salim dönersem tekrar bir yazı yazarım diye düşünüyorum.

Neler Koydum? Son güncelleme: 20 Ekim

Bebek için:
penye battaniye
2 tane alt üst takım (şapka ve eldivenleri ile birlikte)
2 tane tulum (şapka ve eldivenleri ile birlikte)
4 tane body
3 tane çorap
10-15 tane bebek bezi
pişik kremi
alt açma
uni baby yenidoğan ıslak pamuk
Biberon (kullanmayı düşünmesem de acil bir durumda lazım olur diye )
Ağız bezi
saç fırcası
burun aspilatörü
Oto koltuğu
Kalın battaniye

Benim için:
iki gecelik (biri doğum öncesi giymek için gündelik,diğeri doğum sonrası giymek için anneciğimin hediyesi )
bir pijama
bir sabahlık
5 iç çamaşırı
2 atlet
banyo havlusu
bir yelek (çok ihtiyaç olacağını sanmıyorum ama doğum sonrası lazım olabilir)
2 tane çorap
hijyenik ped
sabun
ıslak/kuru mendil
diş fırçası ve macunu
göğüs pedi
göğüs pompası (acil durumlar için)
silikon göğüs ucu (acil durumlar için)
emzirme sütyenleri
pamuk
kırmızı kurdela (inandığımdan değil, eğlence olsun diye)
makyaj malzemeleri (hiç makyaj yapmam ama doğum bu güzel çıkayım fotoğraflarda di mi?)
saç fırçası, toka
hasta bezi (ilk gün için ihtiyaç olabiliyormuş)
terlik
tüm tahlil sonuçlarının bulunduğu dosya

Neler Eksik?

Bebek için:

yelek


Benim için:
lansolin krem
kayısı suyu (özellikle sezeryan sonrası için lazım olabilir)

Hastane ve Misafirler için:
fotoğraf makinası
telefonlar için şarj aletleri
kolonya
bebek şekeri/çikolata
şeker sepeti
kapı süsleri


Bu listeyi ara ara hem kendim hem de okuyanlar için güncellerim umarım sonunda neler eksik bölümünün tamamını valizime koymuş şekilde hastaneye gidebilirim :)

algıda seçiçilik

33+6 olduk maşallah. Bu ne demek? 34. haftada bitiyor 35 e başlıyoruz, doğuma 5 hafta yani yaklaşık 40 gün gibi bir süre var demek. Şikayet olarak ekstra bir şey yok. Uyumalar fena değil. Havalar soğudu ayak şişmesi gitti yine. Evde olmak sıkıcı. Göbek büyüdü artık belimin şekli değişti ağırlık merkezim değiştiğinden. Mide problemleri çok şükür yok bu aralar. Kramplar girmek için çok uğraşsa da tam anlamıyla kramp ta yok. Çatlamalar tek ciddi problem. O kadar kremlenmeye karşı bunu haketmiyordum demek istiyorum :( Bu krem bitince bir daha katiyen o parayı vermem. Ne diye sürdüm ki madem tam tekmil çatlayacaktım. Neyse şimdilik çok derin ve büyük çatlaklar olmadığı için doğum sonrası kremler ile düzeleceğine dair bir umudum var. (Olmazsa estetik yaptırırım diyeceğim, canım kocam çok tepkili estetik operasyonlara, tabi onu daha çok hastane faturaları düşündürüyor :) )

Bu aralar bütün dizilerdeki kadınlar hamile mi yoksa bana mı öyle geliyor? Bu akşam haberlerden bu saate kadar ucundan kenarından seyrettiğim ne varsa hepsinde bir hamilelik olayı ve kötü bir durum vardı. Haberlerde İzmir'deki hastanedeki bebek ölümleri ile açılışı yaptık. Ağlamadan izlemeye çalışmak için kendimi zorlamanın manası yoktu bir güzel ağladım. 13 tane kuzu daha hayatlarına başlamadan bitirdiler bu dünyadaki günlerini. Ölenlerin çoğunun prematüre oluşu ölümlere bir nevi davetiye çıkarmış, küçükten de küçük bedenler vücutlarına giren enfeksiyona karşı savaşı kaybetmiş. İçlerinde 1 kilo olanları bile var. (bu aralar niye bu kadar prematüre doğum arttı ki).

Devamında Eşref Saatini açtım, kızların ikisi de hamile buraya kadar herşey güzellll. Sonra bir tanesi bebeğine kavuşurken diğeri bebeğini kaybediyor kucağına almak için gün sayarken. Bu sefer çabalamadım bile daha bir içli ağladım bir taraftan küçük kurbağamın ütülerini yaparken.

En son az önce Yol Arkadaşım dizisi başlamış, kızcağın biri hamile ve bebeği kaybetme riski var, ağlamadım bu sefer televizyonu kapattım.

Günlerim azalmaya başladıkça böyle şeyler çok dikkatimi çeker olmuş haberim yok. Belki bir sene önce görmüyordum bile bunları. Bir taraftan da kurmalar başladı. Doğum nasıl olacak, normal mi sezeryan mı? (Bütün hazırlıklarımız normal doğum için olsa da her zaman sezeryan riski var) Hastaneye nasıl gideceğiz panik mi yoksa çok sakin mi? (Bu konuda kafam karışık, Yasser de ben de hat safhada panik insanlarız) Ağrılara nasıl tepki vereceğim? Müthiş bir amazon gibi bunlar bana ne ki diyen edalarda mı olacağım yoksa avazım çıktığı kadar beni kurtarın diye nidalar mı atacağım? Zor bir doğum mu kolay bir doğum mu olacak? Hep sorular sorular.... Bilinmeyen güzel, heyecanlı bir taraftan diğer yandan ise bilmediğim şey beni korkutuyor.

Bu sefer resim falan yok, bu kadar felsefi yazının altına sırıtan bir kadın resmi gitmezzzzz :)