14. hafta bebelerimin aklımı alma şenlikleri haftası hoşgeldi

Tarih tekerrürden ibarettir derler, Ahmed'e hamileyken 12. hafta bitti çok şükür oh rahatladım deyip 13+5de acilde bulmuştuk kendimizi. Kızlar sağolsunlar abilerinin izinden gittiler, bu sefer de 14+2de hanımlar aklımı alarak yine acile koşturmama sebep oldular.  Gittik keyifleri yerinde çıktı. Çok büyük bir sıkıntı yok çok şükür. Zaten kaygı düzeyim yüksek böyle kötü sürprizler yapınca tam oluyor.

Ne olduysa ondan sonra oldu, ertesi gün artık hastaneden mi yoksa başka yerden mi kaptım bilmiyorum ama grip oldum çok şükür o da üç günde hafifledi ama hamilelikte hasta olmak çok zormuş o üç gün bile yetti canıma.

O bitti derken şiddetli başağrıları başladı son üç gündür. Dayanılmayacak gibi olduğunda doktorun tavsiyesi ile parasetamol içerikli ağrı kesici kullanıyorum ama bütün gün bilgisayara bakması gereken bir insanın bir saat bakınca başı ağrırsa gün biraz zor geçiyor. Şimdilik bizden haberler bu kadar. Eskiden de çok severdim resim koymayı, tekrar başlayalım bununla; 16. haftada kızlarla hamilelik keyfi :P

Kızlar bizi geçtiler!

Cumartesi günü 11-14 hafta detaylı ultrasonuna girdim. 13+4 olmuştuk bebecikler o gün. Bebekleri bir aydır görmediğimden epey endişeli gidip onları fıkır fıkır görünce içime bir su serpildi. Maşallah ikisi de çok iyiler, haftalarına göre gelişimleri iyi gidiyor. İkisi de 8er cm uzunluğunda (CRL) olarak. Şimdilik bir sıkıntıları yok. 

Asıl derdimiz ikizlerde ikili test yapılamadığından daha doğrusu doğru sonucu veremediğinden bebeklerin ense kalınlıkları, burun kemikleri, damarlarının gelişimlerinin incelenmesiydi. Çok şükür onlar iyiydi. Fakat doktora giderken ağzıma bir parça çikolata attım ki bebekler azıcık hareketlensin diye onlar yerinde durmadılar. O yüzden muayenenin zorlaştığını söyledi doktorumuz. O yüzden bir daha yemeden gitmeye karar verdim :)

Bir diğer mesele ise cinsiyetleriydi.  Ben Ahmed de olduğu gibi bu sefer de gönlümden hiçbir cinsiyet geçirmiyordum. Ama Ahmed içime hep erkek olarak doğmuştu. Bu sefer de bir kız bir erkek bebek doğuyordu içime. Fakat bebeler bize sürpriz yaptılar ikisi de kız çıktılar. Etrafta bir oğlun var bunlar da kız olsun diye dua edenlerin çokluğu sayesinde oldu sanırım ama iki erkek de olsa en az şimdiki kadar mutlu olurdum. Daha doğrusu cinsiyetlerini öğrenmem ekstra bir şey değiştirmedi benim için. 

Olan Ahmed beylere oldu. O da hep bir kız bir erkek olur diye söylüyordu ama o sabah doktora giderken iki erkek olsun dedi. Her zamanki muhabbeti yaptık, sağlıklı, sıhhatli olsunlar en önemlisi o diye. Doktorun ikisi de kız demesiyle "baba kızlar bizi geçti" diye yenilgi cümlesi çıktı ağzından :) Emin olmak için doktora sordu "nasıl bildiniz?" doktor da "içime öyle doğdu" deyince erkek olmaları gibi bir umut varmış gibi heveslendi tekrar. Sonra anlattım, doktorun neye bakıp kız ya da erkek olduğunu bildiğini. "doğsunlar ilk altlarını alırken bakacağım gerçekten kızlar mı diye" diyor şimdi :)

Tabi bizi aldı bir dert iki bebeğin aynı cinsiyette olduğunu öğrenince, "nasıl ayıracağız ikisini birbirinden", "ne isim koyacağız?" "belki de kız değillerdir". Sağlıkla doğsunlar hepsine çözüm bulacağız Ahmedcim :)

Baba kardeşlerim bugün ne kadar oldular?

Bu aralar bizim evin bütün muhabbeti kardeşler. Ben ilk 12 haftanın bitmesini bekleyelim dememe rağmen babası dayanamadı. Ahmede söyledik iki hafta önce. Öyle mutlu oldu ki, ilk şoku atlatamadı bir süre üstünden. Ondan sonra ben hep bir kardeş için dua ettim, Allah iki tane verdi diye sevinçten çıldırdı. Sürekli karnımı seviyor, öpüyor. Onlarla konuşuyor. İsimler uyduruyor.

İşte o günden beri bitmiyor kardeş muhabbeti. Her gün babasına soruyor, bugün ne kadar oldular? Baba da kafasına göre eliyle bir ölçü yapıyor, bu kadarlar diye. "Hmm onları ağzıma sokabilirim demek ki" diye yorumlar geliyor :) 

Kardeşleri nerede yatıracağımız dert oldu. En nihayetinde ev 3+1 ve 3 kişiye ancak yetiyormuş, e 5 kişi olunca 5+1 eve çıkmak lazımmış.Bebeklerle beraber o da anne sütü içebilir miymiş? Onlara yürümeyi, konuşmayı nasıl öğretecekmişiz? Onları da çok mu sevecekmişim? Her şeyden iki tane almamız gerekirmiş, yoksa kavga ederlermiş. Çok ağlarlarsa ona bir kulak tıkacı almamız gerekecekmiş. Kardeşler akıllı, uslu mu olacaklarmış? Kız mı erkek miymişler?

Bunlar devam ederken bu doktor muayenesinde 9+4te kardeşleriyle tanıştı. Doktorumuz bebekleri tek tek göstererek onları seslendirerek abilerine tanıştırdı. Onlar da ufacık olmalarına rağmen el kol hareketleri ile merhaba demiş oldular. Hareketli görünce çok daha mutlu oldu Ahmed. 

Bir diğer mevzumuz da bebeklerin eş-dost ile paylaşılmasıydı. Ahmede sıkı sıkı tembih ettik. 12 hafta bitsin, bebekler bir büyüsün işte o zaman söyleyeceğiz diye ama öyle olmadı tabi. Size bir haberim var diye diye sanırım İstanbulun yarısına olayı duyurdu :) Neredeyse bütün hamileliğini saklayabilenlere gıpta ile bakıyorum. Ben beceremedim.

Ha bu arada hala duymayan kaldıysa Ahmedin size bir haberi var. Kardeşleri olacak, hem de iki taneee :P

İki yıl sonra yeniden

Yeniden yazıyorum ama neden :)  Epey ihmal etmiştim. Yıllardır çok şey olmadı mı oldu mesela önce teyzesini gelin ettik, Ahmed de ben de çok zor kabullendik bu durumu. Neredeyse iki yıl boyunca nişanıydı, düğünüydü derken en gündem maddemiz buydu. 

Sonra Ahmedim kreşten mezun oldu, ilkokula başladı. Okula başladı ilk bir buçuk ay hastalıklar yüzünden gidemedi. Önce zatüre başlangıcı sonra beta virüsü kaptı. Yıllar sonra tekrar ona bakan bir teyzesi oldu. İlk teyzesi bizi ilk ayın sonunda bıraktı gitti, diğer teyzesi ile herşey yolunda görünüyor şimdilik.  Okulu hiç "sevmiyormuş" ama gayret gösteriyor, emek harcıyor ki benim için önemli olan da bu.

Haberler var birazcık benden, bizden. Ailemize katılmak üzere olan iki minik var tam 7 haftadır içimde. Bir bedende 3 kalp atıyoruz biz bir süredir. Daha çok yeni, çok heveslere, hayallere kapılmamak lazım. Ahmed daha bilmiyor durumu. Ona söylemek için vaktin biraz daha geçmesini bekleyeceğim. İki gün önce doktora gittiğimizde gördük onları. İki olduklarını öğrendiğimden beri çok ama çok karışığım. Heyecan, mutluluk bir yanda. Kaygı, korku, panik öbür yanda. 

Karşılaşabileceğimiz bir sürü sıkıntı olabilirmiş bu dönemde.  İkizlerden birini ya da ikisini birden ilk dönemde kaybetmeden başladı uyarılar, erken doğumdan, prematüreden, sürekli yatmalı bir hamilelik geçirmeye kadar gitti. Doktorum açık açık ikiz hamilelik riskli hamileliktir ve bizim istemediğimiz bir şeydir dedi. Yaşayıp günlerin bize ne getireceğini göreceğiz. Umudumu, iyi niyetimi kaybetmeyeceğim ben. Her şey çok güzel olacak.

Ama yavaş yavaş tarihe not düşmek lazım. Ahmed de 7 haftada başlayıp sadece 4-5 hafta süren mide bulantıları bu bebelerde 5. haftada başladı ve maalesef tüm yaşam kalitemi etkiliyor :( İki haftadır ne yattığımı ne kalktığımı biliyorum. Çok hırpaladı beni bu bulantılar. İkizlerde erken başlar daha uzun süre devam edermiş. Bebeler doğar doğmaz ilk şaplaklarını bu bulantılar sebebi ile yiyecekler :)

İkinci not da Ahmed'e yıllardır bana yaptığı duygu sömürülerinden yaka silker hale gelmiştim. Benim niye kardeşim yok, kardeşim olsa, sınıfta bir tek benim kardeşim yok, kardeşim olsa şimdi ne güzel oyun oynardım onunla diye uzun bir serzeniş listesi var elimde. Ben de ona sürekli Allah'a dua et sana iyi bir kardeş vermesi için deyip duruyordum. Hain çocuk, 100 kardeşim olsun, 13 kardeşim olsun diye dualar ediyordu :) Ahmedim gözün aydın sen daha bilmesen de Allah dualarını kabul etti. 100 ve 13 değilse de birden çok kardeşin olacak inşallah :)

Gazze'de bayram

Gazze'ye yıllar sonra geliyorsanız, hele bu gelişiniz bayram ve kayınvalidelerin yeni eve taşınması ile birleşiyorsa Gazze'de bayram demek kocam okursa kızacak ama zebil gibi misafir demek :) Ben böyle kalabalık sülale ne gördüm, ne duydum. Bir günde bir evde 50 misafir ağırlanır mı ağırladık. İlk misafirlerimiz arife gecesi gelen kocanın teyzelerinden biriydi. (İlk gece gelen amcaları saymıyorum çünkü sızıp kaldığımdan göremedim kendilerini) Dedi ki teyzemler geliyor. Ben de yaşını başını almış iki insan bekliyorum. Yok öyle değilmiş.

Gazze'de adettenmiş (belki başka arap ülkelerinde de) herkes bir arazi alır evini yaparmış, sonra olan her erkek çocuk için bir kat çıkarlarmış. Teyzeler de böyle bir yapıda yaşıyorlar. Kendileri 6 çocukları, gelinleri, gelinlerin görece küçük çocukları derken o gece toplam 12-14 yetişkin, minimum 5-6 da çocuk misafirimiz oldu. Buna evin nüfusu (6 yetişkin, 5 çocuk), havanın sıcaklığı, bir de günün neredeyse 12 saati kesik elektirikler yüzünden çalışmayan vantilatörler eklenince çekirdek aile, çekirdek sülale ekolünden gelen ben neye uğradığımı şaşırdım. Şaşkınlığım bir kaç güne geçti hatta bir evde aynı anda 20-25 kişi olma fikrine alıştım bile.

Ertesi gün bayram oldu. Erkekler  bayram namazına gittiler. Yine Gazze'de (bilmiyorum ama belki başka arap ülkelerinde) bayram namazı camilerde değil büyük geniş alanlarda kılınırmış hava müsait oldukça. Gazze'de bunun yeri de kayınvalidelerin evin çaprazındaki stadyum (ki son olaylarda orası da yerle bir edilmiş.) Tüm yorgunlukların üzerine sabah uykumdan mikrofondan konuşan bir adamın sesiyle uyanabildim ancak. İsmail Haniye'ymiş. O da bayram namazı için oradaymış.

Gazze'de bayramlaşma şu şekilde, ilk gün ailenin erkekleri toplanıyorlar, kadınlar evlerde. Erkekler tüm sülalenin kadınlarını ziyaret edip bayramlaşıyorlar.  Böylece falancaya gittik bulamadık derdi yok :) O günün gecesi ve devamındaki bayram günlerinde ise ailece ya da sadece erkek/kadın grupları halinde bayramlaşma devam ediyor. Bayram ikramları salonda aşağıdaki resimde olduğu gibi ortaya konuyor ve misafirlere ikram ediliyor. İkramlar genelde, çikolata, bizim kuru baklava dediğimiz buraların baklavası ve ismi mamoul olan benim hurmalı kurabiye isimlendirdiğim tatlı, kuruyemiş ve arap kahvesi. Bizim evde evin starı bendim. Genellikle akraba evliliği yapılan bir sülalede değil başka soyadından, başka bir milletten bir gelin. Hatta on yıllık evliliğe rağmen Arapça öğrenememiş gelin!!! İngilizce bilenler çoktu da çevirmenler vasıtasıyla bol bol muhabbet ettik yine de. Her konuşmanın sonu bir dahaki gelişinde Arapça öğren gel şeklinde bittiği için bir daha Gazze'ye ne zaman gidebilirim meçhul :P

Gazze'nin bayram adetlerinden bir diğeri de erkekler eşlerine, kızlarına, kızkardeşlerine bayram hediyesi veriyorlar. Bu genellikle kendi zevklerine göre alsınlar diye para oluyor.  Aslında ben bu işin dışında kalmama rağmen kayınpederim bana da bayram hediyesi verince hem çok sevindim, hem de duygulandım. Bunu gören, Türkiye adetlerine uymuş kocam da babamdan aşağı mı kalacağım gazıyla o da kesenin ağzını açtı. Havadan gelen para kadar güzeli var mı? Sonra evin kadınları olarak bu harçlıkları elbise, gömlek, ve ben kayınpederimden hatıra kalsın diye bir fincan takımı olarak değerlendirdik hemen :)