yine korkuttu bizi Ahmet

38+1 olduk bugün maşallah. Doğuma 14 gün kalmış gibi görünüyor. Dün kontrolümüz vardı, oradan Maltepe Carrefoura uğrayacak akşamına da tiyatroya gidecektik. Yoğun bir gün olacaktı ama bu kadarını hiç tahmin etmemiştik..

Önce babamızın aynı zamanda bizim okulumuza uğradık biraz zaman geçirdik. Oradan doktorumuza gittik ama yine doğru düzgün bir şey göremedik. Gelmeye yakın saklıyor kendini yaramazımız. NST si güzel çıktı, çok şükür her şey yolunda. Kilo 3400 gr, boy yaklaşık 53 cm (bu kısmında yanılma payı olmasını umuyorum, yoksa 0-3 aylık hiçbir kıyafetini giydirmek mümkün olmayacak :( ) Doktorumuz normal doğum için herşeyin uygun olup olmadığına baktı herşey yolunda ama kontrole bağlı ufak bir sıkıntı olabilir dedi. Aklımdaki soru işaretlerini temizlemek için bir sürü soru sorup içim rahatlamış bir vaziyette geri döndük.

Bu arada artık insanların ikiz mi diye sormalarından baygınlık geldi. Karnım bu kadar mı büyük? ben onunla yaşamaya alıştığım için garip gelmiyor ama etraftaki tepkiler beni bitirecek. Her gören önce ikiz mi diye soruyor tek derseniz bebek iri mi diye :) Sokağa çıkasım yok bu aralar doğsa da ben de bu sorulardan kurtulsam diyeceğim ama biliyorum doğum sonrası göbek kalacak bu sefer ona hamilemisin diye soracaklar; kısmet yok ki bende. Doğuma çeyrek kala duyuruyorum bebeğim tek, iri değil, iri olan tek şey benim karnımmmmmmm........

Oradan Maltepe Carrefoura geçtik, ben kendimi gayet iyi hissediyordum aslında. Blogu takip eden hem İstanbullu hem Anadolu yakasında oturan hem de hamile olan varsa küçük bir tiyo vereyim. Maltepe Carrefourdaki Chicco ara ara timsah indirimi diye bir indirim yapıyor. İnanılmaz indirim ile her türlü bebek ihtiyaçlarını alabiliyorsunuz fakatttttttttt sabahın bir köründe gitmek, sıraya girmek, mağazada bir meydan muharebesinin ortasında kalmak gibi bir sürü şeyi göze alacaksınız. Biz bunu bir arkadaşımızdan duyup ilkine gitmiştik kalabalığı görünce dönüp geldik. Hamile hamile hiçbir şey o riske girmeye değmezdi açıkçası. Alışveriş merkezine bir başka gidişimizde bir de gördük ki bu indirimden kalan ürünleri mağazada aynı fiyata satıyorlar. Ve oğlumun ilk alışverişlerini böylece yapmıştım. 5 Ekim de bir kere daha vardı bu indirim günü. Bu hamile halim ile o kalabalığın içine hiçbir şey beni sokamayacağı için :) geçen defadan tecrübeli olan ben indiriminden sonraki ilk fırsatta oraya gitmeyi çok istiyordum belki ihtiyacımız olan bir şeyler buluruz diye. Babamız sağ olsun kırmadı götürdü bizi. Bizde gidişimizi boşa çıkarmayalım alalım bir şeyler dedik.

Bornoz ne zamandır arıyordum ama havlumuz çok var diye yaşına göre aldım bornozunu.

Biberon daha önce bir tane almıştım ama dün haberleri duyunca polikarbon bile olsa kullanıp kullanmamakta kararsız kaldım. Cam biberon görünce kaçırmayayım dedim.

Oradan tekrar okula geçtik, tiyatroyu beklemeye başladık ki bende gariplikler başladı. Sabırla geçmesini bekledim ama durum benim açımdan ciddileşmeye başlayınca doktorumuzu aradık o da bir şeyden şüphelenmediğini ama içimiz rahat etsin diye hastaneye gitmemizi söyledi. Biz tekrar yollarda hastaneye geri döndük. (Allahtan valizim arabaya inmişti bir gün önce, buna rağmen babamız fotoğraf makinası ve bebek şekerleri yok diye dalga geçti benimle) Tekrar NST ve kontrol ile ciddi bir sıkıntımızın olmadığını söyleyip geri gönderdiler bizi.

Yarım saat gecikme ile tiyatromuza da gittik :) Hiçbir şeyden geri kalmayalım diye.. 39 Basamak isimli bir oyundu. Oyunun ilk kısmını göremeyince ilk perdede çok duruma hakim olamasak ta dekoru açısından çok çok güzel bir oyundu. Oyunculuklar çok iyiydi ve harcadıkları çaba gerçekten takdir edilesiydi.

Bugün de bebek şekerlerinin geri kalan işlerini tamamladım, ütüleri halletmeye çalıştım, kuzunun yastıklarını hallettim. Şekerler için yazı da yazıldı, şekerlere konuldu ama bir kısmı daha devam ettiği için sepetteki halini en son görüntüleyeceğim. İşte son hali ile şekercikler.... İçi pek görünmüyor ama bir büyük mavi 3 küçük beyaz badem şekeri ile süsledim.

Bu arada anneannenin getirdikleri ve buradan aldıklarını paylaşayım. Bu tüm çarşıyı ve dört tuhafiyeyi gezdikten sonra bulabildiğimiz sarı tülbentimiz (insan hurafe yapacağım diye bu kadar kasar mı kasarmış...)

Bunlar annemin gelirken getirdiği pijamalar, annem bizim oğlanın pijama sponsoru oldu valla..

Bu da teyzemizin hediyesi..

Annemle beraber çarşıya çıkıp dayanamayıp aldık. Babanın hala haberi yok bunlardan. Eh blogu da okumadığı için rahatlıkla yazayım :)

Bu da babacığın ve benim bir arkadaşımızın daha doğrusu evlenirken davetiyelerimiz için tanıştığımız matbaacımız sonradan arkadaşımız tarafından hediye gönderilmiş. Çiçeklere bayılırım hem de bu kadar güzeline daha da bayılırım çok saolsun...