sosyalim, sosyalsin, sosyal....

Peki bundan memnun muyuz? Hayırrr.

Bu aralar havalar güzel bol bol gezdik. Eee gezdik sosyalleştik. Sosyalleştik te ne oldu. Abuk subuk insanlarla karşılaşma olasılığımı arttırdım. Durum nedir? Süt yetiyor mu ve çocuk sallanarak uyutulur mafyası görevlerini çocuk hasta olur mafyasına başarı ile bırakmışlar. Neredeyse bir aydır her gittiğimiz yerde illa oğlanın kıyafetine takacak biri çıkıyor. Kıyafet ya çok kalın ya çok ince. Çocuk ya terliyor ya üşüyor. Ortası yok. Hadi evde annem bunu yapıyor ama onunki anneannelik genlerinin doğal getirisi ama sokaktaki her kadına neden vazife bizim oğlanın giyim kuşamı?

Geçen gün kadının bir tanesine ise gerçekten ne diyeceğimi şaşırdım. Aldık parka götürdük akşam üstü, hafif rüzgar var. Kadın önce çok geçe kaldığımızdan, bir saat önce çıkmamız gerektiğinden falan bahsetti durdu, ondan sonra da bombayı patlattı. Bak gör bu akşam bu öksürür diye. Benimkilere hep öyle oluyor dedi. Ne diyorsunuz siz? Allah korusun diyebildim ve koşarak uzaklaştım ama sinirlerimin bozulmasına da mani olamadım. Nefret ederim, sözüyle, hareketiyle belayı çağıran insanlardan. Hep kaçtım böyle olumsuz tiplerden ama artık Ahmet bey sayesindeki zorunlu sosyalliğimiz sebebiyle daha birçoğuyla karşılaşağım sanırım.

Oysa ben, Ahmet bey doğdu doğalı kalın giydirmemeye bin kat sarıp sarmalamamaya gayret ettim. İnsandan da sakınmadım ki, anne sütü alırken ne kadar çok mikrop alırsa o kadar kardır. Soğuğa da sıcağa da çıkarmaya çalışıyorum. Rüzgar da gördü yağmur da. Soğuk ta yiyiyor sıcak ta. Mesela, dondurma için canını feda edebilecek bir annenin çocuğu ve anneannenin torunu olarak dondurma tatmaya başladı :) Bu sabah ise karpuz yedi yalana yalana, sanırım çıkmaya çalışan ama bir türlü çıkamayan dişlerine iyi geldi. Maşallah hiç bir şey de olmadı şimdiye kadar. Kısacası, kontrollü olduğu sürece de bir sorun çıkacağını düşünmüyorum. Ev çiçeği olmasın istiyorum. Yarın öbür gün okula başladığında haftanın üç gününü hasta geçiren bir çocuk istemiyorum. Ama bunu ancak burada yazıp kendimi rahatlatıyorum. Yazının kimseye bir faydası yok ama hiç yoktan içimde kalmadı.

Özgürcüm sanırım beni mimlemiş, İlknurlar iki olunca üstüme alayım mı almayayım mı bi arada kaldım :) ama bu kıyafet konusu benim için kanayan yara. En kısa zamanda beyimin kıyafetlerini bi döküp yazayım bende.. Aslında bu mimin bir de oyuncak versiyonunu yapıversek süper olacak. Kuzulara ne oyuncak aldınız? Tepkisi ne oldu babında. Bunu da bir an önce yazıp bir mim işine girmek lazım.