Sekiz ayın ardından

* (Sarı Çizmelinin hatırlatması üzerine) Dönüyor oley dönüyor. Yüzüstünden sırt üstüne dönmezdi kendileri. Biri iki dener başlardı ağlamaya ama artık poposunu yana attıra attıra dönüyor.

* Düzenine geri döndü çok şükür. Günlerin uzamasını da fırsat bilerek artık gündüz 3 kısa uyku yapabiliyoruz. Kalkış saatimize göre iki uyku yaptığımızda oluyor. Uyku durumu acayip koca yatakta gidiyor gidiyor enlemesine sığışıyor. Bacaklar havada kalıyor çokça ondan sonra rahatsız olup uyanıyor anne Ahmet beyleri düzeltiyor o sonra yine döne döne pozisyonunu alıyor ama yapacak bir şey yok.

* Parmak emmeye devam ama eskisi kadar değil. Bir gün kurtulacağız inşallah.

* Favori oyunumuz: Mama sandalyesinde annenin yemeği ısıtmasını beklerken huysuzlanmak. Anne oyalanması için eline tahta ya da metal bir kaşık verince ona onu bir elden diğerine geçirip geçirip durmak. Sonra sıkılmak. Elindekini hoop yere atmak. Biraz yere düşen nesneye bakmak, aaa kendi kendine geri gelmiyor mu aaa kimse de vermiyor mu, bağırmaya başlamak. Anne vermek için eğildiğinde daha doğrulmasına fırsat vermeden tekrar yere atmak. Anne hemen eline geri vermedi mi? Tekrar avaz avaz bağırmak. Bunu günde milyon kez tekrarlamak.

* Kendi çapında bi emekleme stili geliştirdi ya da çocuğu küçük kurbağam diye seve seve ben böyle ettim. Ellerini öne koyuyor, popoyu kaldırıp kendini öne kaydırıyor, biraz biraz yapa yapa oda içinde bu şekilde geziyor. Son vukuatı, o zıplama sürünme şekli ile kendisinden iki metre uzaktaki zigon sehpalara erişip, üstünde duran Ahmet beylerin bezdir, ıslak mendildir gibi şeylerinin durduğu sepeti yere indirmiş.

* Gözüne bir şeyi kestirmeye görsün, ne kadar uzak olursa olsun uzanmaya çalışıyor. O kanepede istediği şey yerde olabilir. Uçar bir şekilde atılıyor küçük kedicik. Bazen düşüveriyor panik içinde yakalıyorum sonra sanki ben düş çocuğum demişim gibi bana baka baka ağlıyor.

* Bacaklar kuvvetlendi. Artık tutunarak kalkmaya çalışıyor ama ayaklarını nereye koyacağını pek bilemiyor. İlk ayağa kalktığında ikisini üstüste koymaya çalışıyor. Oturmak kesmiyor artık, sıkıldığında kollar iki yana açılıyor ki anne rahatlıkla kaldırabilsin onu. Pek yardımsever.

* Çocuktur renkli oyuncaklara bayılır, bol bol canlı renklerde onu bunu alın diyen pedagoglara sesleniyorum. Bizim çocuk sizin bu tanıma uymuyor. Canlı renklerde tonlarca oyuncak koy önüne biraz ötede de kumanda, bilgisayar klavyesi, kablo falan olsun. Direkt bunlara yönleniyor. Siyah canlı bir renk midir? sorarım size.

* Çok şükür yemek ayırmıyor, sebzesinden meyvesine çeşitli yemeklere gayet iyi tepkiler veriyor ve ben bunun böyle devam etmesi için dua ediyorum.

* Suya bayılıyor, lıkır lıkır içesi var her daim.

* Oyunlar oynamak çok zevkli hale geldi. Akıllı Bebekler Akademisindeki oyunları oynuyoruz bir de Bebek Oyunlarından bazı oyunlar ama bu kitabı çok beğenemedim ben. Saklandığını gördüğü nesneyi yastığın altından buluyor. Fakat biz oyunu bıraktıktan sonra da yastığı görürse yine de kaldırıp kaldırıp altına bakıyor. Aynı oyunun elimde sakladığım versiyonunda başarılı olamadık daha sol elime de saklasam sağ elimi açmaya çalışıyor çoğu kez.

* Her şeyin altına bakmak oyundan mı kaldı bilmem ama topunu kanepenin altına kaçırıp sonra eğilip eğilip bakıyor. Top geri gelmezse, anne geri vermezse bildiğiniz nakarat.

* Baba için deli oluyor. Baba bir görünüp kaybolursa ne yapıyor olursak olalım başlıyor ağlamaya. Yemek yemiyor, oyun oynamıyor. Babasını özlüyor sanırım.

* Artık anneye nefes aldırmıyor. Odadan çıkmak yasssak anne. Hep Ahmetin gözü önünde oturacaksın ve mümkünse karşısında. Başka iş yapmak ta yok.

* Ver al gibi basit komutları anlıyor. Oyuncakları al ver yapıyoruz sürekli. (Ya da ben öyle sanıyorum her şeyi zaten alası var da ver dediğinde genelde uzatıyor.)

* Ellerimi ayaklarından başlayıp boynuna kadar götürmeme bayılıyor. Her organın yerini de söylüyoruz ki ileriye yatırım olsun. Boynundan gıdıklayınca kıkır kıkır.

* Sabahları pek bir konuşkan oluyor. Konuşuyor konuşuyor sustur susturabilirsen. Bugün mesela sürekli hadi ye benzeyen sesler çıkardı. dadada aaa attatataat gibi şeyler söylüyor. Bir şeye sinirlendi mi nee neee nneee diye bağırıyor.

* 8.5 aylık olduk hala diş yok ama kaşıntı hala çok. Çenesini sağa sola vuruyor. Çok tükürüğü oluyor. Hatta yutamadığı için sık sık öksürüyor tükürük yüzünden ama dişler yok. Ah bir çıksa artık farz oldu diş buğdayı yapmak.

* Meyve filesi ile başarı sağladık sonunda. Ben yanlış şey koyarmışım. Salatalık koyunca almıyordu. Geçende favori meyvemiz muzla denedim. Muzu doğduğuna pişman etti bizimki. Siz yapmayın ama o muz kalıntılarını fileden hala temizleyemedim. Kavunda da başarı sağladık gibi ama o da çok sulu bir meyve çıktı. Ben bu çocuğu kendi kendine yemeğe nasıl alıştıracağım bilmiyorum. Her yerin rezil gibi olmasını göze almak gerek gibi. Ayrıca, Işıl teyzesine çoook teşekkürler filemiz için.

* Derya teyzesinin hediye iki tane sünger topumuz var. Bize bunlar lazımmış ta adını bilmezmişiz. Koyuyorum eski bir leğenin içine nereden baksam 20 dakika oyalıyor onu. Şapur şupur su ile sesler çıkartmaya bayılıyor. Banyo el kadar olduğundan hala salonda yıkanmalara devam. Tam techizat kuruluyoruz salona, yıkamadan önce küvetine de hem onu hem topları koyuyorum artık aklına ne gelirse onu yapıyor. Kovanın içine topları atmalar, kovanın içindeki bardağı dışarı fırlatmalar. Her yerimiz sırılsıklam oluyor ama olsun ferahlıyoruz :)

* Gölge oyunları başladı. Akşam muhallebi saati mutfakta ışık açıyoruz. Elimin gölgesini artık ne sanıyorsa yumak peşinde koşan kediler gibi elimin gölgesini yakalamaya çalışıp elde edemezse sinirleniyor.

Derya Teyzesine cicilerimiz için ayrıca teşekkürler