Bir Ahmed fotoromanı

Yazasım yok neden bilinmez. Oysa ne çok şey oluyor. Ahmed büyüyor. Her geçen gün güzelleşiyor. Kaybetmesem yaşadıklarımı ama yazasım yok. O yüzden bol bol resim var.

Veee küçük Edison ampülü keşfeder. Işığı kapar ama açmaz. Bunu annesinin yemek yaptığı vakte denk getirir ki annesi gayet romantik bir ortamda pişirsin yemekleri diye..

Domates yer hem de ısıra ısıra. Kesmeyi bekleyecek kadar sabrı yoktur velakin. Zaten böylesi nedense daha zevklidir.

Hayatının ilk düğününe katıldığı Işıl teyzesi (pardon annesinden küçük olduğu için Işıl Ablası)ne ilk ev oturmasını gerçekleştirir.

Teyzeleriyle büyük bir aşk yaşar. Linens kataloğuna göz diker. Kendi yatak örtüsünü seçmek için.

Ona şimdiye kadar hiç oyuncak almadı diye başının eti yenen babası Ikeada coşar. Her şeyi alası gelir ve engellemelere rağmen alır da. Orada gözlerine çok ufak gelen çadırı eve gelip te kurduklarında bir görürler ki çadır iki oda bir salonmuş. Salona zor sığdırırlar. Sallansın diye aldıkları enteresan şeyde ise sürekli dıgıdık dıgıdık diye diye sallanır.




Dişleri çıkmıştır artık meydane. Üstteki dört tane ise bir süre daha kendilerini gizleyecektir.



Her şeyi ağzına atası vardır. Yerde gördüğü şeyleri ağzına atar. Meyveleri bırakır kabuklarını yer.

Yok yok meyveleri de bırakmaz. Annesinin bir ona bir kendine getirdiği elmaların ikisine de musallat olur.

Çoraplarından ısrarla nefret eder ama çok şükür patikolarına aynısını yapmaz. El emeği göz nuruna saygılıdır.

Keyfi yerindeyse şımarır da şımarır.



Montunun içinde olmaktan nefret eder. Sıkıntı basar ağlar.

Bir lokantada huysuzlanması sonucu verilen balonuna bayılır. Annesinin balon patlayacak ta çok korkacak diye aklı alınır.

Kahve içmeye gittikleri bir yerde küçüğe de bizden hediye diye verilen çikolatayı yalar yutar. Annesinin içine çok sinmez ama o bayılır devamı için ağlar bile ama hain annesi vermez.

Öpmeyi öğrendiğinden beri rahat bırakmazlar. Öpücük oğlum deyince ağzını kocaman açar nereye denk gelirse yapıştırır ve "avvvvvva" diye koca bir öpücük kondurur. Sonra da kendini alkışlar.

Sadece çoraplarından değil eldivenlerinden de nefret eder. Çıkarana kadar rahat bırakmaz.

Hayatının ilk atlıkarıncasına biner. Görmemişin çocuğu olmuş misali anne babası lunaparklara hep göz öldürürler. Dayanamaz bindirirler. Ahmed bey çok eğlenir.