Teyzemiz sitem etmiş fotoğraf koymuyoruz diye ama fiziksel ve teknik sorunlarımız olduğu için yapamadım. Birincisi babamız hasta ve evde. Fırsat bu fırsat deyip o evde Ahmetle ilgilenirken yapmam gereken bir sürü iş vardı onları halletmeye çalıştım. Diğeri ise şu son bir haftadır olan olaylar yüzünden fotoğraf çekecek hevesimiz de yoktu. Madem bu kadar özlediniz küçük oğlumu. Buyrun bol bol fotoğraf... Devamı facebookta :)
Bu çocuk kavgacı bir şey mi olacak ne :) Eller sürekli vurmaya hazır. İşin aslı bebekler hayatlarını ilk iki ayında ellerini hep kapalı tutuyorlar. Üçüncü ay ile beraber yeni yeni ellerini açmaya başlayacak.
Yeleğimiz -ellerine sağlık- Özlem ablamızın annesinin hediyesi. Aslında hala biraz büyük ama her dolabı açtığımda içim gidiyordu giydirmek için. Rengi modeli herşeyi ile çok beğenmiştim. Tekrar tekrar ellerine sağlık.
Bu cicilerde babamızın arkadaşı Ahmet amcamızın hediyesi. Günler önce istemiştim resmini çekip göndermeyi ama malum olmadı. Allah kaybettiği kuzenlerine rahmet eylesin. Ona da sabırlar versin.
Uyurken yakalamış babamız. Gündüz doğru düzgün uyumadığı için çok kıymetli bu resim bizim için.
Bunlar da telefonla çektiklerim. Kalite biraz düşük ama gülerken yakalayınca gidip makinayı bulmakla uğraşmayayım dedim. Gülüşümüz de pek kıymetli öyle her zaman gülmüyoruz.
Bu da çok ağladığı ve sakinleştiemediğimiz için doktora gittiğimiz günün ertesi. KBB uzmanı bu kılıkta Temel Reise benziyor bir fotoğrafını çekin dedi. Ben de kırmadım doktorumuzu ama ne alaka Temel Reis onu çözemedim. Daha çok italyan ressam edası var :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder