Annenin ateşle imtihanı

Kızların uyku imtihanından sonra benim de ateşle imtihanım başladı. Ahmet 10.5 aylık olmasına rağmen hiç ateşlenmemişti şimdiye kadar. 24 günlükken bir hastalanmıştı ama onda da ateş olmamıştı. Ben de gururlanıp duruyordum bünyesi güçlü diye. En çok kollamaya çalıştığın zamanda tak diye karşına çıkıyor işte. Havalar çok garipleşti burada. Bir bakıyorsun acayip sıcak sonra bir yağmur ve soğuk hava. Kalın giydirsen olmuyor, ince giydirsen hiç olmuyor.

Sanırım bu blog bebelerinin nazar olayına ciddi ciddi inanacağım. Aldım bisküvilerimi Sarıçizmelinin tavsiyesiyle okuyup üfleyip sepeceğim Eyfelin tepesinden de oraya ne zaman yolum düşer Allah bilir.

Evet sonunda şu ateşle biz de tanıştık. Dün burun akıntısı başlamıştı. Bugün bakıcısına teslim ederken üstüne basa basa bugün Ahmedi dışarı çıkartmayın dedim. Burnu akıyor toparlasın kendini. Anlamış göründü tamam dedi. Fakat akşam almaya gittiğimde onları yine dışarda buldum. İletişememişiz. Ağladı falan ama ateşi olmadı dedi. Eve geldik. Bizimki çok keyifsiz. Yedirdim biraz birşeyler ama çok ta yemeğe meraklı değil. Yatırmaya yakın biraz sıcak buldum onu ve biraz da inliyordu. Ağrısı vardır deyip az Calpol verdim. Rahat uyusun diye ama saat yediden ona kadar hep uyanıp durdu. Son almaya gidişimde her zamankinden daha sıcak buldum. Ölçtüm ki 38.6. Beni bir panik sardı. Oysa ateş düşürücü vermiştim. Bu sefer Ibufen verdim. Yine ölçüsünden biraz az verdim ki ağır gelmesin. Normalde yarım saat kırkbeş dakika içinde etki etmesi gerekirken bir saat sonra ölçtüğümde 38.3tü. Fakat enteresan bir durum var ki sol koltuk altından ölçüyorum 38.3 sağdan ölçüyorum 37.3. Hangisine inanayım şaşırdım. Ortalamasını alsam korkulacak bir durum yok ama burun akıp duruyor diğer taraftan. Serum fizyolojik yapmaya çalıştım fakat ne mümkün eliyle itip duruyor ağlıyor. Bir türlü temizleyemedim burnunu. Şimdilik beklemedeyim. Açtım blogları okuyorum. Yelize de kocaman bir teşekkür ediyorum ki iyi ki blogunu kapamamış ta ateşle ilgili yazısını yorumlarını okudum. Biraz içime su serpildi.

Babasını aradım o da çocuk doktoru olan kendi babasını. Kayınpederim 6 saatte bir 5 ml versin Ibufeni demiş. Başına koltuk altlarına bez koysun. Su soğuk olmasın. Normal çeşmeden alsın ve gögsüne sakın koymasın demiş. Ateşi 39 un üstüne çıkmadığı için bir taraftan panik yapmamaya çalışıyorum. Diğer taraftan annelik paranoyam ya bu derece eksik ölçüyorsa diyor. Sabırla beklemye çalışıyorum.

Çok hafif ara ara olan bir öksürüğü var. Şiddetli değil diye onu da çok kafaya takmamaya çalışıyorum. Yani diyeyim ki yarım saatte bir ya da saatte bir bir öhö sesi geliyor. Onu da burnundan boğazına kaçanlara yoruyorum.

Yarına kadar ateşi 38in altına indiremezsem işten izin aldım doktora götüreceğim. Bakalım buranın doktorları nasıl çıkacak. Panik yok deyip eve mi gönderecek yoksa antibiyotiği dayayacak mı? İçimden bir ses ilk şık olacak gibi geliyor ama.. Sabaha kadar anneye uyku yok şimdi. Aslında çok daha farklı şeyler yazmaya niyetim vardı. Artık daha sonra yazayım.

Yarın Yasser arayacak bakıcımızı bir de o anlatmaya çalışacak ikinci bir emre kadar dışarı çıkışların yasak olduğunu. Umuyorum bu sefer anlaşma sağlanacak.

********************

Bu yazıyı yazıp ta yayınlayamadan Ahmed yine uyandı ve ateşini tekrar ölçtüm 38.9. Artık hareket zamanı deyip suyu aldım. Bacaklarına, koltuk altlarına ve başına koydum. Her koyuşumda dirençle karşılaşsam da yılmadım. Soğuk geliyor diye istemiyor. Şarkı türkü bir de teyzesinin hediyesi köpeğimiz var onunla havlaya havlaya yarım saat bunu yapınca 36.8 i gördüm. İçim rahatladı derken, giydirdim altını değiştirdim. Emzirdim. Yine ölçtüm bu sefer 37.7. Borsayı geçti oğlanın ateşi. Şimdi yine beklemeye başladım. Bakalım ne olacak yarım saat sonraki sonuç. Yoksa yine bir posta bez koyacağım. Böylece sabahı edeceğiz ve inşallah ateşimiz düşecek yarına sapasağlam bir Ahmed bey ile karşılaşacağım.