11. Ay biterken

Bugün oğlum 11 ayını da bitirdi. İnanılır gibi değil. Bundan tam 30 gün sonra bir yıl olacak doğduğu. Canımdan koptuğundan beri canıma can kattığı koskoca bir yıl.

Her geçen gün gözlerimin önünde büyümesini seğretmek hem eğlenceli hem hüzünlü. Onun yeni yapabildiği şeylere mutlu olurken zamanın bu kadar hızlı akmasına hüzünleniyorum. Allah ömür verirse yürüdüğünü, koştuğunu, okula başladığını, üniversiteyi bitirdiğini, askere gittiğini, evlendiğini, kendi çocuklarını sevdiğini de göreceğim. O zaman da zaman hızlı akıyor diye üzüleceğim belki de. Onu daha çok öpebilseydim. Daha çok kucaklasaydım bak şimdi hiçbirini yapamıyorum diye hayıflanacağım belki de...

Son bir ayda neler oldu..

* Süpermen süpermen oldu :) Acayip çığlıklar atmalar, hızlı hızlı emeklemeler. Bir emekleme hızı var inanılır gibi değil. Hayırı biliyorsa da sallamıyor. Gitme çocuğum mutfağa diyorum bir duruyor gülüyor daha hızlı kaçıyor bu sefer.

* Dişler iki de kaldı. Alttan da üstten de kabarmışlar ama daha piyasa da yoklar.

* Hiç huyu olmayan şeyler başladı. Milletin çocuğu ek gıdaya ilk başladığında yapar benimki sonradan sonraya yiyecekleri diliyle dışarı çıkartmaya başladı. Karnı doyduğundan değil oyun olsun diye yapıyor. Baştan bağırdım bir iki kez. Kesti. Sonralarda ise ona bağırıyorum diye ağlamaya başladı. Ben de artık diliyle ilk dışarı ittiğinde kesiyorum vermeyi. Umuyorum ki vazgeçecek bu huyundan.

* Altını almak işkencenin yeni adı. Pehlivanların en büyük güreş mekanı olan bir memleketten geldiğini belli ediyor kendileri. O sırt yere gelmeyecek. Çığlık çığlığa ağlayıp hop yüzüstü dönüyor emeklemeye başlıyor. Etraf rezil olacak diye aklım çıkıyor.

* Bilgisayar ekranından da olsa babasını, dedesini, teyzesini, anneannesini tanıyor. Hele dedesinin yaptıklarına kıkır kıkır gülüyor.

* Tutma hastalığı var. Herşeyi tutacak. Banyo yaparken malum yerini, diğer zamanlarda da oyuncakları haricinde herşeyi. Karar verdim kendi istemeye başlayana kadar almayacağım oyuncak. Çocuk masrafsız şeyleri seviyor. Boş ya da dolu su şişesi, cips kutusu, peynir kutusu, terlik, ıslak mendiller, mutfakta bulgur paketi, süt kutuları gibi şeylerle oynasın başka da bir şeyi gözü görmesin. Oyuncaklar dekor niyetine evde.

* Sallanmaya bayılıyor. Burada onun ayına en yakın park oyuncağı öne arkaya doğru sallanan şeyler. Ben biraz sallıyorum durunca kendi kendini sallamaya başlıyor.

* Diş fırçası aldım. Sapını sokuyor ağzına. Diğer yönünü çeviriyorum hadi tekrar arkasını alıyor.

* Ekmek bu aralar favorisi ver eline kemirsin dursun.

* Mutfak favori mekan. Kaçıp kaçıp oraya gidiyor. Kapısı kapalıysa yere yatıp kilimini çekmeye çalışıyor. Bu da anamdan hayır yok bu akşam yemeği ben yapacağım modu.

* Kucakta oturmayı hiç sevmiyor. Bazen gel azıcık oturalım diyorum. Yok illa yere inecek emekliyecek. İyi hoş tabi de. Eskiden yürümeye merakı vardı. Hep ellerini kaldırıp ayağa kalkmak istediğini belirtirdi. Şimdi ben kaldırıyorum hop yere çöküyor hemen. Emeklemek kolayına geliyor galiba.

* Bakıcısına sorarsan baba dedi anne dedi diyor. İyi de bizim dilde mama anne demek değil ki demedim :) babababa da hep söylediği şey. Babasını yolcularken yüzüne bakıp baba demişti de kocamın ayakları onu zor bindirdi trene. Ondan beri hep söylüyor ama bilinçli mi bilinçsiz mi ben çok karar veremedim.

Şimdilik aklıma gelenler bu kadar...